اونايي كه شبايي كه خيلي خستن ولي خوابشون نمي بره ،
همون كسايي اند که دلشون فریاد میخاد ولی در انزوای خویش... ،
همونايي ك وسط درد دلت..
با يه آه غليظ نميگن :
'اين ك چيزي نيس من يه غم دارم
با فلان قد طول و عرض و پهنا' ،
نگاهت مي كنن و دلداريت ميدن.
كسايي كه شبايي كه خيلي خستن فقط خودشون مي مونن و سقف ،
کسایی که پیاده رو ها داره به قدماشون
خو میگیره....
همونایی که نیمکتای دونفره این شهر
هیچوقت به کارشون نیومده...
كسايي كه خوب ميدونن خيلي چيزا گفتنش چيزي رو حل نمي كنه...! 💔