چقدررر زشت😑😑😑😑

خواهرات مامانتم بردارن یه شب از اون جهنم بزنن بیرون، یعنی چی😐

به یه بهانه ای ببریدش بیمارستان روانپزشکی احتمالا نیاز به بستری داره، باید براش درمان شروع کنن و تحت نظر باشه تا دوز داروهای تنظیم بشه.

خودت با یه روانپزشک که استاد دانشگاه باشه و تخت بستری داشته باشه صحبت کن ببین با این شرایط بستریش میکنن؟ کلا ازش راهکار بگیر چون اینجوری هم خودش عذاب می‌کشه هم اطرافیانم دیوونه میکنه

شما تو این وضع چطوری تونستید ازدواج کنید 

یعنی همسرتون از کجا شما رو دید 

پدر شما بیمار هست. تقصیر مادرتونه گه با این شرایط پشت سر هم بچه آورده . دنبال درمانم نبوده. پدرتون اتفاقا کاملا بی تقصیره. حالا که شما متاهل شدید سعی کنید بهشون کمک کنید. یه راهی پیدا کنید پدرتون رو درمان کنید. از بزرگترای فامیل کمک بگیرید . شوهرتونم در جریان بیماری پدرتون بگذارید تا حدودی که اگه چیزی شنید به دلش نگیره. بیماره دیگه 

برادرت که شرایط پدرو می‌دونه باور نمیکنه

زنگ بزنید لیس  

پدر دوستم این مدلی بود همشون رفتن با مادرشون یجایی جدا اجاره کردن. با همچین شخصی ک نمیشه زندگی کرد

درکت میکنم کاملن

تنها کسی ک همدردته دردتو میفهمه

همش سر من و خواهرم و مامانم اومده و میاد

مامانم با اعتیادش نداریش ساخت رفت کار کرد مارو بزرگ کرد خودش سوخت و به پای ما بچه ها نشست

دلم خیلی براش میسوزه هیچوقت زندگی نکرد روز خوش ندید

خودت میدونی ک تهمت چقد دل آدمو میسوزونه

از این ادم فقط دور باشین اون هیچ قصد و هدفی نداره فقط مریضه مریض همین ، دلم برا اینام میسوزه

نمیدونم چیکار کنم واقعن

اگه بگیم بریم مشاوره قبول نمیکنن دعوا راه میفته ، خودشون بیماریشونو قبول ندارن میگن همه ی شما بدین و کج فقط ما درستیم فقط ما خوبیم

من ک پی بردم تنها راه دوریه

لطفن هوای خواهراتو داشته باش خواستگار خوب پیدا کن یا کمکشون کن بزارن برن اگه امکانش هست ، کار پیدا کنن زندگیشونو بکنن 

برادرتم ک زندگی خودشو داره ، مامان بیچاره هم ک ب پای بچه ها نشسته خوشی بچه ها براش کافیه

تجربه ثابت کرده بحث و جدل باهاشون جایی راه نمیبره هیچوقت قبول نمیکنه ک بیماره هیچوقت قبول نمیکنه ک مقصره و حرف ناحق و تهمت میزنه 

فقط بی محلی والسلام

انشاالله که قرار نمیگیرد

بنظر میاد خودتون هم کاملا همکاری کردید باهاش توی این وضعیت. برادر و شوهر شما دست به دست هم بدن یک خونه کرایه کنن. یک روز بی خبر مادر و خواهرات از خونه ی پدرت بیان بیرون و برن خونه ی جدید. آدرس بهش ندید و بگید نمیدونیم از دست تو کجا فرار کردن. یک مدت جیغ و داد میکشه که اصلا اهمیت ندید . بعدش که تنها و بی شام و ناهار موند حالش جا میاد. مادرتون با کمک پسر و شوهر شما درخواست طلاق بده. اگر پدر گفت طلاق نمیدم درخواست پزشک قانونی برای صحت سلامت روانش بدید بعلاوه ی اجرا گذاشتن مهریه. و واقعا پاش وایسید . مطمئن باشید برای ندادن مهریه به طلاق توافقی رضایت میده.  بیش از حد منفعل رفتار کردید و شک نداشته باش بخاطر زندگی با چنین آدم مریضی ، مادر و خواهرات هم دچار مشکلات روحی شدن. که بعد از طلاق تازه خودشو نشون میده این مشکلات روحی. به خودتون بیایید. لزومی نداره سرنوشتتون رو بسپارید به یک بیمار که اینطور تباه کنه