از بچگی دو اسمه بودم یه اسم مذهبی داشتم که هرکی صدام میکرد صورتمو نمیدید فکر میکرد ۷۰ سالمه با اینکه خانوادم مذهبی نیستن بابام بدون مشورت با کسی حتی مامانم اسممو گذاشته و مامانم یه اسم دیگه صدام میزد تا ۹ سالگیم که مامانم فوت کرد الان ۲۴ سالمه عوضش کردم خسته شدم از بس ادما تعجب میکردن از اسمم یا اشتباهی میگفتن چون اسم من به شدت کم یابه یه هفته پیش درخواست تغییر نام دادم و قبول شد خالا دیگه شناسنامم همون اسمیه که همه میشناسنم پنج شنبه شناسنامه جدیدم میاد 😎😎😎 با خیال راحت میتونم دیگه همه جا برم و ملت اسممو اشتباه نگن خواهشا اسم بچتونو درست انتخاب کنین کاش زودتر اینکارو میکردم
به جز خانواده بابام که کلا با مامانم لج بودن من خودم همه دوستام همه فامیلام و حساب های کاربریم با این اسمه تسم شناسناممو استفاده نمیکردم صدا زدنیم حس میکردم من نیستم بقیم تعجب میکرد چون اصلا قیافم و مدل لباس پوشیدنم به اسمم نمیخوره پدر مادرا مقصرن به اسم خوب گذاشتن هنره که هدیه میدی به بچت خیلیم تاثیر داره رو اعتماد به نفس و زندگیش من همیشه تو ادارات خدا خدا میکنم اسم فامیلمو بگن از این به بعد راحت شدم
عریزم خیلی خوشحال شدم تاپیکت دیدم بهم انگیزه داد حتما برم دنبال تغییر اسم
منم اول میترسیدم اگه نشه چی اگه خانواده بابام عصبی بشن چی بشن وقتی من با این اسم ناراحتم مسخرم میکنن بهم حس بدی میده چرا باید به دوشش بکشم و بترسم اتفاقا تو ثبت اخوالم همه تایید میکردن