اره من اصلا این تاپیکارو نمیبینم فقط رد میشم...باید خودشون متوجه باشن نباید اینجا این حرفا زده بشه...
اتفاقا اینقدر زندگیای خوب هست...بعد از چندین سال و با همه ی مشکلات اقتصادی کنار همن عاشقانه...
خودم عزیزم ۴ ساله ازدواج کردم الان ۲۶ سالمه.کلی راجب بلوغ فکری و عاطفی مطلب خوندم و مشورت...قبل ازدواجون باهم دوست بودیم...یعنی اولین و آخرین پسر زندگیم شد همسرم😊
چون اصلا از این دوست دختر و پسری خوشم نمیومد...
از اول مشکلات اقتصادی داشتیم همه جوره...هنوزم اجاره نشینیم و کوچیکه خونمون ماه دوم بارداریمه🥰همسرم دد شیفت کار میکنه که بشه زودتر بدهیارو بدیم و بتونیم خونه بزرگتر دو خواب اجاره کنیم...هیچوقت نزاشتم بحث کردنا دلخوریای کوچیک و مشکلات مالی شوق و شور و عشقمون کم کنه...غرور و لجبازی بیخودی گزاشتم کنار...همسرمم هم دل و هم جهته باهام.
روز قبل عید سالگرد ازدواجمون بود..برام یه دستبند نقره گرفته بود ۳۰۰.اینقدر دوسش دارم و ازش تشکر کردم...با کلی ناز و عشوه و ....
میخوام بگم خواهرم که شوهرش مولتی میلیاردره و برای خواهرم قبل عید ایفون ۱۳ و تک دست طلا سنگین و...گرفته بود همش میگه کاش شوهرم محبت میکرد کاش یکم میدید منو و منم اونو...
قربونت برم خواهری خوشگلم🥰فقط اینارو گفتم که بگم عشق زندگیو میسازه اگه واقعی باشه.اونایی که ازش ضربه خوردن از عشق نبوده از خودشون بوده یا طرف مقابلشون...
نطر من اینه متاهلی با آدم درستش و با عشق و علاقه صد هزار بار بهتر از مجردیه با همه ی خوبیاش...نمیگم بده.نه.اما متاهلی با شرایطی که گفتم بهت آرامش بی نهایت زیبایی میده تشکیل خانواده حس کمال و عشق بین خودت و همسرت....
ببخشید زیاد شد صحبتام...اینقدر دوست دارم دخترای کل سرزمینم با کلی عشق و علاقه و با آدم درستش ازدواج کنن و خوشبخت بشن...
قربونت برم عزیزم 🥰☘☘☘