دخترم دوسال و خورده ایشه
من تا حالا هیچ جا نزاشتمش بدون خودم
امروز واقعا سر درد و حالت تهوع داشتم گفتم من ک نمیتونم بهش برسم یا غذا درست کنم یه روز تا شب بفرستمش خونه مامانم
شوهرم یطوری باهام برخورد میکنه ک ب گ....خوردن افتادم
الان ک فرستادمش پشیمونم
کاش اصلا ب شوهرم نمیگفتم
نشستم گریه میکنم سرمم بد تر شد😔
من و شوهرم هیچ وقت تو هیچ مسئله ای همراه هم نیستیم
ب اونایی ک شوهراشون باهاشون مشورت میکنن یا همراهیشون میکنن حسودیم میشه
با من همیشه یطوری رفتار میکنه احساس گیجی و احمقی بهم دست میده
از اسم شوهر دیگه بدم میاد . انقد ک آبروریزی کرده این‌مدت
عزیزم... پس ولش کن، احوالات خودت برات مهم باشه.
من امتحان کردم، سکوت میکنم در برابرش.
یا بهش نگاه میکنم و جوابش رو نمیدم و محیط رو ترک میکنم.
یه جاهایی هم خیلی حرف بزنه جواب میدم.
به نظرم بشین اخلاقای بدش رو بنویس، تو بعضی سایتها خیلی خوب راهنمایی میکنند ، سرچ کن و ببین چطور میتونی روش تاثیر گذار باشی و راه کار امتحان کن. انشالله جواب میگیری...
اتفاقا من یکبار به همسرم همین رو گفتم.« اینکه تحقیر کردنش باعث شده اعتماد بنفس من در حرف زدن از بین بره» و اینکه این باعث میشه من نتونم بچه هام رو قوی بار بیارم و تربیت کنم و این ضعف ایجاد شده در شخصیت من به بچه هام خیلی صدمه می‌زنه.
و بهش گفتم تصمیم گرفتم من هم نقاط ضعفش رو به روش بیارم تا فکر نکنه خیلی همه چیز تمومه.
خیلی هم با بغض و گریه گفتم اون بار.... استثنا یکم بهتر شده😄کمتر با حرفاش تحقیر میکنه و گاها تایید و تعریف میکنه پیش بچه هام.
