خدا نویسنده ی تمام رمان هاست، اما عمیقا معتقدم که تا یک حدی و سنی زندگیت رمان گونه است،من بعدش همه چی میفته تو دور عادی شدن... مثه زندگی تمام عزیزانی که شبیه شخصیت های داستانی نیست... گاهی خودمم به زندگیم شک میکنم،حق دارن دوستان باور نکنن،چون هیج چیز ما رمانگونه ها عادی و قابل باور نیست چون شبیه ادمهای عادی زندگی نکردیم
خیلی حرفتون زیبا بود. زندگی تک تک ما یه رمانه .من همیشه بر این عقیده بودم.شاید بعضی چیزا دست خودمون نباشه اما میتونیم اون رمانو جوری که میخوایم بنیویسیم. تو هم قوی باش دختر جان. تو خیلی قوی هستی
خیلیییییی ،زیرزمین نمور ،زیرزمین خونه ای که مال مادربزرگم بود و بعد مرگش دایی هام تقسیمش کردن!!! اونم بدترین محله ی مشهد... حتی برای مادرم خواستگار میاوردن... واییی چه روزایی بود... من تو همون زیرزمین کار کردم،کنار مادرم کار کردم.قوی شدن رو باید بخوای ،باید تمرین کنی،نه با جیغ و داد و فریاد، با همت بلندت، درس بخون خیلییییییی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
