سلام دوستان عزیزم .
دوستان قبلی که تایپیک های قبلی منو خوندن میدونن که اوضاعم چجوریه ولی یه ذره به جدیدا هم بگم
اولا که من فقط ۱۸ سالمه ، دارم دوباره کنکور میدم برای فرهنگیان ، پدر و مادرم از بچگیم اختلاف داشتن و الان ۶ ماهی هست ک دارن جدا زندگی میکنن و من پیش پدرمم و خب کارای خونه هم رو دوش منه و همچینین پدرم یه جورایی رو مخ و اذیت کنه ولی خب از لحاظ مالی کاملا تامین و اوکیم . و همچین بابا و مامانمم رو دوست دارم .
من امسال به خاطر اینکه دوست دارم وارد فرهنگیان بشم دوباره دارم کنکور میدم و چادری شدم به خاطرش و ..
حالا تو این ۳ ماه از وقتی چادری شدم . ۳ بار برام شرایط خواستگاری پیش اومده . یک بار تو خیابون یه شمارمو میخواسن یه بار دیگ تو مترو و یکی دیگه هم داداش دوست خواهرم که البته هرسه رو رد کردم بدون اشنایی ،چون که واقعا از ازدواج کردن میترسم و ی جورایی هم دوست دارم اول رو خودم کار کنم و ی زن موفق شاغل بشم و هرموقع ۲۵ سال یا بیشتر شدم ازدواج کنم .
حالا که از این به بعد هم که سنم داره میره بالاتر خواستگاری و .. پیش میاد بازم برام میخوام بدونم به نظرتون با توجه به شرایط زندگیم که سخته ولی خب صابل تحمله واقعا ، اگه ازدواج کنم و برم خونه شوهرم به نظرتوم بهتره چونکه همین الانشم دارم خونه داری میکنم و نیاز و .. عاطفی هم دارم ، یا اینکه نه تا سن ۲۵ سال و بیشتر صبر کنم و شاغل بشم و درس بخونم و بعدش به این چیزا فککنم؟