دلم خیلیییییییی گرفته . کسیو ندارم ...امروز دوباره رفتم اون آلبوم گالریم ک مخصوص مامانمه عکسا و فیلماشو دیدم زار زار گریه کردم 😭😭
پارسال همین موقع پیشم خوابیده بود ولی الان منم و زل زدم ب جای خالیش.. با اینکه بزرگ شده بودم ولی بازم حس مادرانگیش نیمه های شب بیدارش میکرد و پتومو مینداخت روم ک سرما نخورم. خدای من کم مونده ی سال بشه ولی من هنوز باورم نشده ک نیستش باورم نمیشه کرونا اومد و مادر دست گلمو دار و ندارمو همه ی دنیامو در عرض بیست روز ازم گرفت ..جلوی چشمام پرپرش کرد .عزیزدلمو ب نفس نفس زدن انداخت ..کاش من مرده بودم و اون روزا رو نمیدیدم ..
تو رو خدا قدر مادرانتونو بدونین اگه اون نباشه و همه باشن بازم تنهای تنها و تنها و بی کسی ..
دوستان من با اینکه نه ماه میگذره از اون اتفاق ولی هنوزم اون صحنه هایی ک میرفتم و مامانمو تو اون شرایط میدیدم جلوی چشامه ..صدای اون دستگاهایی ک بهش وصل بودن سرم میپیچه .. هر شب خوابشو میبینم .چیکار کنم آروم شم؟ اگه تجربه دارین
