چند وقت پیش مستندی علمی اجتماعی بود در مورد سگها،خیلی به طرز وحشتناکی جمعیتشون در ایران زیاد شده،بعضی مناطق زاگرس حتی باعث انقراض بعضی گونه ها شدند،مثل خرگوش،حتی در بعضی مناطق سگهای خانگی که رها شده اند به دلایل مختلف باعث آسیب رسانی های جبران ناپذیری به مردم و به خصوص بچه ها. بعضی گونه های کمیاب حیوانی را در معرض انقراض قرار دادند.حتی گاهی این سگها به شیر و خرس و یوز ایرانی و...هم رحم نمیکنند،و میتونند برای مردم و طبیعت آسیب زا باشند.
حتی با اینکه کمپهایی برای نگهداری از این سگهای خانگی رها شده در طبیعت تهیه شده که خیلی هزینه بر هستند و کلی هزینه برای تغذیه و...خب این همه خرج رو میشد خرج بچه هایی یا کسانی کرد که به هر دلیلی نیازمندند.با یک وعده گوشتی که سگی را سیر میکند،میشود خانواده ای را شاد کرد.با لباسی که برای حیوانی خریده میشود که نیازی به آن ندارد می شود برای کودکی لباس خرید و او را شاد کرد.
حیوانات مثل انسانها آفریده ی خدا هستن و محترمند ولی انسانها اشرف مخلوقاتند ومیتوان خیلی خرجهای غیر ضروری برای حیوانات را هر چه که باشند،خرج بچه ها کرد.
سگ گاهی افراد رو دچار وابستگیهای شدید و کاذب میکنه تا جاییکه گاهی سگ رو بچه اش میدونه و گاه بیش از فرزند به او محبت میکنه و این از نظر روانشناسی هم برای فرد آسیب زاست و گاه به خاطر بعضی رفتارها و تصمیمها باعث ظلم و آسیب به حیوان هم میشود.مثلا حیوانی که متعلق به طبیعت است را در قفسی تنگ قرار میدهند یا حنجره و گوش و بینیش را عمل میکنند و...
و همان حیوان وقتی در طبیعت رها شود گاه خویی وحشی تر از گونه ای که به آن تعلق داشت پیدا میکند و این یعنی ظلم به همه ی انسانها و همه ی حیوانات.
اینها تحقیقات و مستندهای علمی بود که هر کس براش مهمه حتما سرچ کنه.
ممنون از کسانیکه پیامم رو خوندند.
مراقب باشیم که محبت به حیوانات به اندازه باشد،چون گاه آسیبهایی هم برای خود ما،هم همسایه و هم محیط و اجتماع و گاه حتی برای خود حیوان خواهد داشت و نباید به خاطر خودخواهی خودمان باعث ایجاد مشکلاتی شویم.