خداروشکر عقده توجه ندارم.دلم میخواست به یکی اوج دردمو بگم.بگم که من چه گناهی کردم ارثی دوقطبی شدم...چرا باید ماهی یکبار شیدا بشم و کارای مسخره ای بکنم
گناه من چیبود مثل بقیه نیستم؟
من بالاخره یروزی این کارو میکنم.کاش شوهرم درو پنجره رو قفل نمیکرد.بالاخره که باز میشه بالاخره قرصامو پیدا میکنم.اصلا دوست ندارم کسیو اذیت کنم.من خواهر خودم میگفت کاش میمرد کاش خودکشی قبلیت موفق بود....و هیچوقت از کما درنمیومدی
برام هیچکس مهم نیست
فقط شوهرم برام مهمه
اونم که بعد من فراموش میکنه و ازدواج
همیشه آرزوم بود استاد دانشگاه بشم
شدم
آرزو داشتم با عشقم ازدواج کنم
ازدواج کردم
اما الان دیگه حتی دانشگاه رفتن برام تنفر شده
بااین مریضی شدم درده بی درمونه شوهرم
هیچ وقت به درد کسی نخوردم
خوبه بازم ب آرزوهات رسیدی منی که همیشه بهترین بودم دوران مدرسه چند ترم هم دانشگاه رفتم ولی بعدش ب دلایلی نشد حتی آرزو درس خواندن هم ب دلم مونده الان دوستام فامیلم باور نمیکنن ک من درسمو ادامه ندادم از بس عاشق درس و کتاب و تحصیل بودم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
30 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
42 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز