من ۵ سال پیش با یه پسری اشنا شدم و رابطمون ۳ سال طول کشید خانواده اون کاملا در جریان بودن ولی من اول فقط به خواهرم گفتم و تقریبا یک سال بعد به مادرم ولی اونا موافق نبودن منم خیلی از علاقم مطمئن نبودم و اون موقع هنوز مدرسه میرفتم برای همین از اون پسر خواستم که جدا بشیم چون درسم برام مهم بود و کنکور داشتم اونم قبول کرد که ارتباطمون کمتر بشه (قبلش هرروز ۴/۵ ساعت حرف میزدیم) بعد از یه مدتی دیگه دلم نمیخواست همون روزی نیم ساعت هم باهاش حرف بزنم یه شب وقتی رفت بخوابه بهش پیام دادم چون نمیخواستم انلاین باشه و بتونه جواب بده ازش خواستم دیگه مزاحمم نشه بهش گفتم من باهات خوشبخت نمیشم
خب
خب
چه بد حس میکنم سه سال با بدبخ بازی کردی بعدشم مث آشغال دور انداختیش
خب
بعدش قسمش دادم که مزاحمم نشه و بلاکش کردم ولی تا چندماه هرچندوقت یه بار زنگ میزد و فقط میپرسید خوبی و چیکار میکنی
خا
اون چی گفت
ببخشیدا.شماازاول نبایداونووابسته به خودتون میکردیدچون خیلی سخته بع این مدت جدایی
یه بار بهش گفتم که هرکس به گوشی مامان و بابام زنگ میزنه من فکر میکنم اونه و میخواد اذیتم کنه یا مثلا انتقام بگیره و اونم گفت به اذیت شدنم راضی نیست و بعد از اون به جز روز تولدم دیگه زنگ نزد
واسه منم اتفاق افتادبعد۶سال من داغون شدم یک ترم مشروط شدم دانشگاه
بعد کنکور با ادمای دیگه ای اشنا شدم و پیشنهاد دوستی داشتم ولی نمیتونستم
خب
دوبار رفتم سر قرار و هردوبار وقتی برگشتم خونه حالم از خودم بهم میخورد حس میکردم هیچکس هیچوقت نمیتونه منو اندازه اون دوست داشته باشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
