اره اصلا دوست ندارم بهم خیر برسونن اصلااا خودمم دوست ندارم حتی یکبار خاهرم خاب بود مامیم بیرون اتاق چراغش روشن بود با اشپز خانه گفتم برم کارمو توی اشپز خانه انجام بدم بعد چراغم خاموش کنم بعد خاموش کردم یادم رف اتاق خابو خاموش کنم هی ذهنم میگف بلند شو بلندشو پول برق زیاد میاد یا اسراف نکن یا... بعد اهمیت ندادم گفتم ن بلد نمیشم زورم میاد بعد سرم پایین بود بالا کردم دیدم خاموشه 😑 یکبارم دنبال قیچی بودم جونم نگرف برم دنبالش ی لحظه هس کردم یچیزی صداش اومد برگشتم دیدم کنارمه ولی قبلا نبود درکنارما اصلا چون قبلش چک میکردم زمینو ببینم کجاست شاید روی زمینه
اصلا من اوایل میترسیدم خانوادم کمکم نمیکرد درک نمیکردم افسرده بودم بع، خالم بم کمک میکرد گف نترس از نمازه بعد من اصلا دوست نداشتم بم کمک کنن اصلااا شبا نمیگذاشتن بخابم حس میکردم ساختمون داره ریز میخوره زیرم حس جنبش داشت من دوست نداشتم اصلا اجازه نمیدادم الانم باخودم بعضی وقتا تکرار میکنم اصلا وارد زندگیم نشد اصلا ن من کارتون دارم ن شماها کارم داشته باشید هربار ک افکارم میگف نکنه همراد داری داره کمکت میکنه هربار اینو میگفتم ولی وقتی بهش فک کنم علامت میده 😑
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
58 ثانیه پیش
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز