از وقتی دخترم به دنیا اومده خواهر شوهذم زیاد سمت بچه نیومد هر باز میومد هم بچه اش بچه امو میزد وما هم ناراحت میشدیم ناراحت میشد که چرا حرفی زدیم و کلا من حامله هم شدم خوشجال فهمیدم که نشد چون میترسید بچه اش از عزیزی در بیاد و شوهر من عین قبل سمت بچه اس نره خب همینم شد و خواه ناخواه همیشه میگه بچه خود ادم قابل قیاس با کسی نیست ولی با این حال بچه خواهرشو ببینه خیلی باش بازی و محبت میکنه چیزی از خواهرش تا حالا ندیدم نسبت به بچمون داسته باشه ومحبتی هم کرده فقط در حضور شوهر من بوده و وقتی نیست محل نمیده من که اهمیتب برام نداره ولی امشب شوهرم حرفی زد خیلی بهم برخورد وابن رفتارای خواهرشو و بی تفاوتیاش به بچه امونو نمبینه ، موضوع ابن بود بچم تاره یاد کرفته عمه میگه داشت راه میرفت عمه میگفت یهو شوهرم گفت هر چی مامانت سعی کرد از عمه ات دورت کنه تواسمشوروهوا یاد کرفتی منم بهم برخورد گفتم من دورش کردم یا عمه اش محلش نمیده ابنو کفتم سکوت کرد چیزی دیگه نکفت ولی خیلی از حرفش ناراحت شدم
شوخی نبود که حرفشو زد صاف
ازین روشنتر بگه؟؟
ولش کن بیشتر مردان نفهمن دست خودشون نیست نمیفهمن
مردا بی محلی و رفتار های کنایه دار و نمیفهمن ولی همیشه از نظر اونا مقصر کسیه که دائم بد میگه
حالا اگه همه این جملات م و هی تکرار می کنی تو خونه باید بگم که اون فک می کنه تو داری جدایی میندازی
چرا من تصورم از کلمه ی بد چیزی دیگه ای بود😐
باز تسبیح منو برداشتین😡
خب چرا ناراحت شدی
من اگه بودم غش غش میخندیدمو حرف شوهرمو تایید میکردم میگفتم انشاللع این بچه هروقت خودش عاقل بشه میفهمه ک عمش همچین آش دهن سوزیم نیی
والا من اصلا کاری به خواهرش ندارم وبرام مهم تیست انقدر فتنه گری تو زندکیم کرده برام دیگه بی اهمیت شده و محلش نمیدم بچه هم جذب محبت میشه عمه ای سمتش نیومده که بشناستش هر چی شوهر من به بچه اش محبت کرده این جر حسادت به بچه ام چیزی ازش ندیدم ابن حرف هم مطمئنم خواهر شوهرم پشت من گفته خیلی حسود وخونه خراب کنه
