اصلا نمیدونم چمه؟
از ۱۴ سالگی وسواس فکری اومد سراغم اضطراب بیماری(خودبیمارانگاری)
۲ ماه قبل زایمانمم افسردگی سدید شروع شد و پانیک اتک
خودبیمارانگاری هم که دمار از روزگارم در اورده
زندگیم کلا بی هدف و یکرنگ شده هیچ شوق و هیجانی ندارم
کسی مثل من بوده میشه از تجربیاتتون بگین از درمانتون اینا خواهش میکنم خواهرا
منم همینجورم. قبل ازدواج رو خودم وسواس داشتم حالا رو شوهر و بچم
بچع دارید؟
من دو سال درگیر بودم رفتم روانشناس و روانپزشک دارو خوردم
بهترم
هنوز دارم.میخورم
برو تا بدتر نشدی دکتر
منم مثله تو
فقط من بعد زایمان سومم اینجور شدم
دارو اوائل میخوردم حس خودکشی داشتم دارو رو ول کردم
دیگه خیلی زجر کشیدم تا الان😭
منم میرم روانپزشک
شماها که میرید روانپزشک خانواده با شما چه جوری رفتار میکنن
منم مثل شما و علائم شما را دارم ولی یکی از خواهرام خیلی اذیت میکنه الان دارو میخورم خوب بودم ولی سردرد هم بهش اضافه شده
یکی بهم میگفت نرو روانپزشک من نابود شدم اگر نرم روانپزشک نمیتونم زندگی کنم
اگر اهل اصفهان هستید اسم دکترتون را بگید
من علائم شبیه شماست
یک بیماری گرفتم هنوز ذهنم درگیر آن بیماری است
بیماری خیلی شکستم داد روحیه ام را باختم الان سالها از آن زمان میگذره بعد ها به دلایلی ضعف اعصاب گرفتم الان خواهرم اذیتم میکنه بدتر شدم سردرد گرفتم
طلاق گرفتم رفتار خوبی با من ندارن
من واقعا از لحاظ روانی نابود شدم نمی دانم چرا خانواده ام من را اذیت میکنن نه پدر و مادر نا خواهرم اصلا نمیشه با اینها حرف زد
اره میشه
من از وقتی پانیک گرفتم انگاری دارم فیلم زندگیمو نگاه میکنم خودم چیزی نمیفهمم
یمدت زیادیم بخاطر اضطراب دژاوو میشدم ینی همه چیو تکراری میدیدم😐
مثلا همین چت من با شمارو انگاری قبلا انجام دادم واین دوباره اس باهمین کلمات😑
مثلا نشستم دارم حرف میزنم درمورد ی فیلم خنده دار یهویی بیخودی صورتم داغ میشه تپش میگیرم لرز یا عدق شدید و میگم الان میمیرم. لعنت ب پانیک و مسخ واقعیتش
