من خودم خیلی کوچیک ک بودم لکنت داشتم البته خیلی شدید نبود.. مادرم منو دکتر بردن اما دکتر گف خودش بزرگ شه خوب میشه و نگران نباشید.. بیشترین عامل لکنت من هیجانی بودنم بود میخاستم تند حرف بزنم یا عجله داشتم یهو همه چی قاطی پاتی میشد😂
یا مثلا وقتایی ک استرس داشتم.. یا وقتایی ک حس میکردم طرف مقابلم معذبه و نمیزاش حرف بزنم خودش کلامتو درست میکرد میگف.. ینی میخام بگم سعی کنین ب پسرتون استرس وارد نکنید وسط حرفش ب هیچ عنوان نپرید و بزارین خودش جملشو کامل کنه.. و اصن نگران این نباشه ک طرف مقابلم الان چ فکری راجبم میکنه.. بهش اعتماد به نفس بدین.. ولی درکنارش حتمن پیش یک دکتر متخصصم برید.. اما من خودم ب مرور زمان بدون دکتر لکنتم کم شد و خود بخود از بین رفت طوریکه هیچکس فکرشو نمیکنه من قبلا لکنت داشتم.. هرچند ناچیز بود.. امیدوارم پسرتون هرچ زودتر خوب شن