احساس پوچی

سلام عزیزم

از این تاپیکی که زدم بیشتر از یک ساله که میگذره و خدا رو شکر از اون حالت در اومدم

بابت شرایطی که داری واقعا متاسفم...چون خودت گفتی منم جسارت میکنم میپرسم ولی خب به خاطر بچه دار نشدن چرا داری جدا میشی؟

من مجردم ولی کلا مدت هاست که به این دیدگاه رسیدم که بچه دار نشدن نه عیب و نقصه و نه قراره چیزی از زندگی ادم کم کنه...بچه ها امانتن دست پدر و مادر ها..حالا این امانت مگه فرقی میکنه مستقیم به وسیله جسم خودت یا از جسم یه نفر دیگه وارد جهان بشه؟..منظورم اینه که هر ادمی اگر بخواد میتونه برای هر بچه ای پدری یا مادری کنه و مهم نیست از لحاظ فیزیولوژیکی اون بچه بچه ی چه کسیه

ولی خب من از جزییات زندگیت با خبر نیستم...صرفا نظرمو راجع به این موضوع بیان کردم

به هر حال هر اتفاقی هم که بیفته دنیا به اخر نرسیده..زندگی همه ما پر از لحظات شادی و غمه..پر از شکست و موفقیته...همیشه قرار نیست تو شیب باشه همیشه هم قرار نیست توی سر بالایی باشه...اینو بپذیر که یه وقتایی شاید اونجوری نشه که میخوای...وقتی بپذیریش با سختیا راحت تر کنار میای و راحت تر میتونی تلاش کنی برای بهتر شدن وضعیتت

یکی از چیزایی که دنیای رو توی ذهن من از اون محدود بودن تبدیل به یه دنیای بزرگ کرد بخشش و مهربونی و محبت در حق دیگران بود..حالا اون دیگران میتونن ادما باشن یا حیوونا یا حتی گل و گیاه و درخت

و همه اینا رو لطف به دیگران نمیدونم...لطف به خودم میدونم...و همین باعث شده دلم بخواد بیشتر تلاش کنم که انسان بهتری باشم و زندگی بهتری برای خودم داشته باشم..حتی با وجود مشکلات..همینطور تلاش کردم از بند و حصار افکار و تعلقات ذهنی که ازارم میداد رها بشم..خیلی سخت بود خیلییی..انگار یه چیزی توی من فرو میریخت...اما کم کم درست شد و الان حالم خیلی بهتره

امیدوارم بهترینا برات رقم بخوره عزیزم و حال دلت همیشه خوب باشه

من منظورم از روشای دیگه بچه دار شدن قبول کردن سرپرستی یه بچه بود

اگر اینقدر بچه براتون مهمه به نظرم میتونید از این راه بچه دار بشید و به نظرم هیچ فرقی با بچه خود ادم نداره فقط اگه همچین کاری خواستید بکنید هم قبلش باید خودتون پیش مشاور برید برای راهنمایی گرفتن هم بعدا همیشه خانوادتون یعنی هم شما و همسرتون هم بچتون هر چند وقت یبار با هم برید پیش مشاور تا مشکلی پیش نیاد

البته این فقط یه پیشنهاد بود بازم خودتون صلاح زندگیتونو بهتر میدونید

راجع به برگشتن پیش همسرت اگه واقعا نمیخوای دیگه برگردی و اون زندگی برات تموم شدس که سفت و سخت روی تصمیمت وایسا ولی اگر میخوای به همسرت فرصت بدی به این راحتی دوباره برنگرد باید ازش یه سری تعهدا بگیری به اضافه یه چیز مادی مثل مهریه یا بخشی از خونه یا ماشین

چه خواستی جدا شی چه خواستی برگردی حتما با یه روانشناس و وکیل خوب مشورت کن که بهترین تصمیمو بگیری

ببخشید خیلی دیر جوابتو دادم اکانتم تعلیق بود

چه بد..متاسفم واقعا

پس اگر نمیخوای دیگه برگردی بالا هم گفتم حتما از یه وکیل و روانشناس خوب کمک بگیر

امیدوارم بهترینا برات رقم بخوره

سلام ممنونم

والا خود به خود خوب شدم

ولی یکی از چیزایی که به نظرم تاثیر گذار بود فکر کردن خدا و امید داشتن به اون بود

بقیش یه سری عوامل محیطی بود مثل رفت و امد با دوستای خوب و انجام دادن کارهایی که دوست دارم و از این چیزا