مناجات سالکان(صحیفه سجادیه دعای 20) 🌟🌠

(3) خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و بى‌نيازم كن از هر كار كه پرداختن به آن مرا از تو باز مى‌دارد مرا به كار وادار كه فردا از آن خواهى پرسيد، و چنان كن كه روزهاى عمرم در انجام دادن كارى سپرى شود كه مرا براى آن آفريده‌اى. بى‌نيازم گردان و روزى‌ام را فراوان ساز. مرا با نگريستن به دارايى مردم، به فتنه مينداز. عزيزم گردان و به خودپسندى دچارم مكن. مرا به بندگى و خاكسارى درگاهت توفيق ده و چنان مكن كه عبادت خويش را بزرگ پندارم و آن را تباه كنم. دست مرا وسيله‌اى كن كه با آن به مردم نيكى رسد، و مخواه كه با كدورت منت نهادن آميخته گردد. مرا از كردار شايسته بهره‌مندى ده و از خود نازيدن بركنار دار.

(4) خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چندان كه مرا در چشم مردم بزرگ مى‌دارى، به همان اندازه پيش خودم خوار گردان، و چندان كه مرا عزت آشكار مى‌بخشى، به همان مقدار پيش خودم ذلت نفس عنايت كن.

(5) خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از روشى پسنديده برخوردار نما كه هرگز از آن كناره نجويم، و به راهى راست رهنمون گردان كه از آن روى نگردانم، و مرا نيتى درست ارزانى كن كه در آن شك نكنم، و تا آن زمان زنده‌ام بدار كه به طاعت تو مشغولم، و چون روزگارم چراگاه شيطان شود، جانم را بگير، پيش از آن كه بيزارى تو بر من بتازد و خشمت مرا به خاك اندازد.

(6) خدايا، هر خوى ناپسند مرا پسنديده، و هر عيب مرا كه موجب سرزنش من است نيكو گردان، و هر فضيلت كامل‌نگشته‌ى مرا به كمال رسان.

(7) خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و كينه‌ى دشمنان مرا به مهر مبدل كن، و رشك ستمكاران را به محبت، و بدگمانى بندگان شايسته را در حق من به اطمينان، و دشمنى نزديكان را به دوستى، و پيوند گسستن خويشان را به پيوستن و روى برتافتن نزديكان را به ياريگرى، و دوستى دوستان دروغين را به عشق خالصانه، و ناسازگارى رفيقان را به معاشرت نيك، و تلخى ترس از ستمگران را به شيرينى ايمن ماندن از ستم ايشان.

درود بر پيامبر (صلى الله عليه و آله) و خاندان او

طلب درود و رحمت، از وجود مقدّس حضرت حق، براى رسول با كرامت اسلام و اهل بيت بزرگوارش از پسنديده‌ترين برنامه‌هاى اسلامى است كه در دعاى مكارم الاخلاق به طور مكرر ديده مى‌شود.

درخواست لطف و عنايت از پيشگاه پروردگار، براى محمد و آل محمد، دعائى است كه در معارف الهيّه، از اعظم دعاها، شمرده شده، و استجابت آن از جانب حضرت ربّ العزّه قطعى و حتمى است.

صلوات بر محمد و آل محمد حقيقتى است كه اگر مردم مؤمن به نقش ارزنده‌اش در زندگى واقف شوند، تا لحظه خروج از دنيا از آن منفك و جدا نمى‌شوند، و شب و روزى بر آنان نمى‌گذرد مگر آن كه قلب و زبان را با آن معطّر نمايند.

صلوات دعائى است كه مردودى در آن راه ندارد، و درخواستى است كه حضرت حق از اجابت آن رو نمى‌گرداند، بنابراين ابتدا و وسط و آخر هر دعاى خود را به آن مزين كنيد، تا از بركت مستجاب شدن صلوات، ساير درخواست‌هاى شما مستجاب شود.

صلوات بر محمد و آل محمد، واقعيت و حقيقت و دعا و ذكرى است كه به‌ پنهانى ابديت، از طرف حضرت حق و تمام ملائكه الهى، جهت ارائه رحمت و پاكى و پاكيزگى به محمد و آل محمّد صادر مى‌شود.

﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾«1»

همانا خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود و رحمت مى‌فرستند. اى اهل ايمان! بر او درود فرستيد و آن گونه كه شايسته است، تسليم او باشيد.

صلوات در روايات‌
حضرت رضا (عليه السلام) فرمود:



كسى كه قدرت بر انجام كارى كه كفّاره گناهانش شود ندارد، زياد بر محمّد و آل محمد صلوات بفرستد، به حقيقت كه صلوات نابوده كننده گناهان است، چه نابود كردنى. و نيز آن حضرت فرمود: صلوات بر محمد و آل محمد، در پيشگاه خداى عزوجل برابر تسبيح و تهليل و تكبير است


از حضرت صادق (عليه السلام) از رسول خدا (صلى الله عليه و آله) روايت شده:

مَنْ نَسِىَ الصَّلاةَ عَلَىَّ اخْطَأَ طَريقَ الْجَنَّةِ.«15»

كسى كه صلوات بر من را از ياد ببرد، راه بهشت را خطا رفته است.

بهترين و كامل‌ترين نيّت در عبادت و طاعت اين است كه طاعت و عبادت فقط براى جلب خشنودى حق انجام گيرد و از شائبه طمع به بهشت و ترس از عذاب پاك باشد.

حضرت سجّاد (عليه السلام) مى‌فرمود: دوست ندارم خدا را براى رسيدن به بهشت و يا دورى از جهنم عبادت كنم، عرضه داشتند: پس هدف شما از عبادت چيست؟ فرمود:

لِما هُوَ اهْلُهُ بِاياديهِ عَلَىَّ وَانْعامِهِ.«1»

به خاطر اين كه او سزاوار پرستش و عبادت است، آرى، او كه نعمت‌هاى گوناگون به من داده، و مرا از عنايت و لطفش بهره‌مند ساخته است.