دو تا چایی ریختم با مامانم نشستم تو ایوان دخترمو بابام خونه نبودن درد و دل کردم از تنهایی هام گفتم که هفت سال چه سختی کشیدم از روز زایمان که تنها بودم دست مردونه ای نبود که حمایتم کنه از اینکه پشت در زایمان شوهرای بقیه بودن و من تنها بودم از اینکه تو سر خونه دنبالش گشتم از اینکه شب ها جلو در و آیفون می خوابیدم اینکه چقدر تنها بودم و فقط اسمش بود مامانم گفت ای کاش نمی گفتی دلم کباب شد نمی خواستم عیدی ناراحتش کنم ولی خودش گفت درد و دل کنیم
الان همسرت کجاس
همسرت کجاست؟
طلاق گرفتم
خدابه دلت آرامش بده
شوهرندارید؟
دفعه بعد یکم از داشته هات ب مادرت بگو
اره نگو من میگفتم خیلی زجر میکشید الان دیگه نمیگم چون خودش خیلی غم و غصه داره
دلت پیش همسرته؟
منم تو کارای مردونه هیشکی پشتم نبود ی بار گفتم مامانم دلش خیلی گرفت امروزم برام خیلی گریه کرد
داشتم منفجر میشدم به کی بگم روح م زخمی شده عکس های گوشی قبلی رو میدیدم از اون دختر بیست ساله شاداب چی مونده یه آدم تنها...
خوب شد که گفتی
منم جدا سدم
انقد که با بعضیا در مورد زنذگی مشترکم و حال روحی بعد طلاقم خرف نزدم،انقدر که هربار لبخندم گنده تر شد و محکم تر ایستادم؛گاهی بقیه فکر میکنن هیچ دردی در من نیست...
هیچی بدتر از این نیست ازدواج کنی و تنها باشی تو تنهایی زخم خوردم ولی الان حداقل میگم واقعا تنهام بهتر از اینه که اسم ش باشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
43 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
