سلام دوستان من ۸ ۸ساله و یکدختر دو ونیم ساله دارمشوهرم مرد خوبیه خیلی کاریه از صبح میره ظهر میاد نهار میخوره یکچرت میخابه میره شب میاد شام میخوره و نصفه های شب دوباره میره کشتارگاه شغلش اینطوریه. منم تو خونه هیچی براش کم نمیذارم بااینکه بچمخیلی فضوله بیشتر تو خونه ایم خرید میکنممدام تمیز میکنم اونم درکش میکنم ولی اون اصلا خستگی منو نمیفهمه اگه بهش بگم خسته ام نگام میکنه اصلا محبت زبونی نداره با بچه پرخاش میکنه بهش محبت نمیکنه میدونم خسته است ولی بهش میگم بچه نیاز داره به محبتتخودم بدرک. الان براش شام آوردم بخوره و بره سرکار من خودم نخوردم اصلا نمیگه چرا غذا نمیخوری کلا هیچوقت نمیگه تو رابطه هم فقط دنبال اصل مطلبهاصلا پیشنوازی نمیکنه یک راست میره سر اصل مطلب و خودش رو ارضا میکنه راستش فکمیکنم دوستم نداره بااینکه میدونم بحاطر ما کار میکنه و خیلی دوستمون داره ولی دلم میگیره فکمیکنم اگه بمیرم و نباشم هم واسش فرقی نداره چیکار کنم با حرف زدن هم حل نمیشه چون همیشه حق به جانبهو میگه خوشی زده زیر دلت ...
استاتر چن سالته ۸ سال یا نفهمیدم ببخشید سوال کردم
😭😔
وای عزیزم معلومه خیلی کارش سخته کاش با خودش حرف بزنی
خودتو اذیت نکن خیلی از مردها اینحورین.واسشونم طبیعیه
فقط به خاطر شغلش هست خسته میشه دیگه حوصله خونه رونداره واقعاهم سخته براشمادرکت میکنم من بچم فضوله بااین که شوهرم بهمون میرسه بازهم نق میزنم
میدونی عزیزم،شوهر منم شیفتی کار میکنه همیشه خدا خسته ست و کسر خواب داره،بلد نبود محبت کنه،ناز نمیکشید منم خیلی اذیت میشدم،تو خودم میریختم گریه میکردم،کار به مشاوره کشید،میدونی مشاور بهم چی گفت،گفت بهش بگو چه انتظارایی ازش داری،با شوهرمم حرف زد بعد به من گفت شوهرت تو یه محیط کاملاپسرونه بزرگ شده تو خونه شون فقط مامانش جنس مونث بود که اونم کاملا خلق و خوی پسرونه داشت به من گفت تو الان در نقش مادرشی بهش محبت کردنو یاد بده،بهش بکو دوست داری وقتی میاد خونه این حرفا رو بشنوی..وافعا خیلی تاقیر داشت
واینکه اینم گفت که تو این دور و زمونه گرونی یکم شوهرتو درک کن خودتو بذار جای اون ببین واقعا میتونی مسئولیت یه زندگی رو داشته باشی...اگه تونستین برین پیش مشاور
درکت میکنم عزیزم.اونجور که ماخانمها حساسیمو انتظار داریم حتا کلامی هم یه چیزی بگن که دلمون خوش بشه.مردها اینجوری نیستن اصلن درک نمیکنن چون ذاتشون اینجوریه .مثله ما با احساس نیستن.ماانتظار داریم اونا بفهمن که ناراحتیم از فلان رفتارشون ولی اونا حتا بهش فکرم نمیکنن که ما ناراحتیم
شوهر من اگه بمیرم هم میش مشاور نمیاد اصلا وقت نداره اگرم داشته باشه خودش رو عقل کل میدونه من بهش محبت میکنم بدون دلیل تدارکات جشن دوتایی میگیرمتا غافلگیر شه هر کاری میکنم تا تو خونه آرامش داشته باشه و خوش باشه ولی کلا خانوادگی اینجورین حتی مامانش
میدونی اصلا تودخانواده ی پدریشون یه دخترم ندارن،بقول خودش انگار سربازخونه س...نمیدونم شوهر شما خلق و خوش چطوره ولی من پیر شدم تا اخلاقش یکم تغییر کرد...وقتی حرف میزدیم خوشش میومد به شوخی میزد پس کله ام...بقول خودش الان داره میفهمه زن گله و فقط باید با لبات بزنیش
