بین من و عصر ای نور دل و دیده و جانم! چونی؟
وی آرزوی هر دو جهانم! چونی؟
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من، ندانم چونی؟
تو سرنوشت منی از تو من کجا بگریزم
کجا رها شوم از این طلسم تا بگریزم
به جز تو نیست هر آن کس که دوست داشته بودم
اگر هر آینه سوی گذشتهها بگریزم
به هر کجا که روم آسمان من این است
سیاه مثل دو چشم تو، پس چرا بگریزم
ولی خیلی وقته این جا نبودما😶😶
@nazbanoo8300 هلو مامی خوبی عشقم؟😍😍💙💙
چالش شعر امروز🌹🌹🌹
"در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه"
که می آیی ،که می مانی ، ز بعد سالیان یا نه؟
نوشتم یک شبی با تو ، تمام غصه هایم را
نمی دانم ! فهمیدی که دارم غم بجان یا نه ؟
تو را چون ماه من دیدم درون سینه ی تارم
تصور می کنی من را ، شبیه آسمان یا نه ؟
تو کردی مبتلا من را، دچار حس دلتنگی
تماشا می کنی دل را بدین بار گران یا نه؟
تو را با سوز می خوانم به بالین پر از زخمم
ترحم می کنی آیا به من درد آشیان یا نه ؟
زمین ارزانی خوبان ، ببین بار سفر بستم
بگو: پرواز می باید ، از این افلاکیان یا نه؟
نازبانو#
آنقدر در میزنم تا اینکه در را وا کنی
یا در آغوشم کشی یا بودنم حاشا کنی
آنقدر در پشت این در روز را شب میکنم
تا به وقتی پشت آن اسم مرا نجوا کنی
آنقدر در میزنم شاید به این امید تا
برکه ی احساس من را یک شبه دریا کنی
در درون خانه ات گم گشته ای ؟ زیبای من ؟
آنقدر در میزنم تا اینکه ره پیدا کنی
آه انگار او از این گلخانه هم دل کند و رفت
کاش میشد لحظه ای در خانه ام ماوا کنی
در به در دنبال او می آیم و از روی عشق
آنقدر در میزنم تا اینکه در را وا کنی؟
قلب من در حسرت تو مرگ را دیدار کرد
گریههای هر شبم دیگر مرا بیمار کرد
آنچنان گشتم به دنبالت که ویرانم دگر
رفتنت این شهر را روی سرم آوار کرد
قبل تو اینگونه سرگردان نبودم روز و شب
درد تو من را چنین غمگین و ناهنجار کرد
بی تو غمگینم ولی عیبی ندارد ای عزیز
روزگارم مرهم درد مرا سیگار کرد
زندگی با عاشقی کردن مگر زیبا نبود
عشق تو اندوه قلبم را چرا بسیار کرد
باز در شعرم اگر از غم بگویم خوب نیست
شعر من چشمان دنیا را شبی خونبار کرد
باز امشب بی تو جاری میشود باران غم
ابر غمها بار دیگر آسمان را تار کرد
نمـــــی دونـٖـم دلم دیوانهٔ کیست
کجـــا آواره و در خـــانــهٔ کیست
نمـــــی دونم دل ســــر گشتهٔ مو
اسیــــــر نرگس مستـــانهٔ کیست
پر از گلایه و دردم، پر از پریشانی
پر از نوشتنِ شعری که تو نمیخوانی
دلم گرفته از این غصههای از سرِ هیچ
دلم گرفته از این بغض های طوفانی
دلم گرفته از این حرفهای تکراری
از این "به من چه"، "برو بی خیال"، "خود دانی!"
از اینکه میرسی از راه و میروی ناگاه
فقط به نیّتِ اینکه مرا برنجانی
از اینکه آخرِ هر بار درد دل کردن
رسیدهام به پریشانی و پشیمانی
دلم گرفته و امشب دوباره تنهایی
و باز شعرِ جدیدی که تو نمیخوانی
چه گویم چه دانم که این داستان
فزونست از حد و امکان ما
چگونه زنم دم که هر دم به دم
پریشانترست این پریشان ما
مولانا#
تاپیک های به روز شده
4 ساعت پیش
4 ساعت پیش
4 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز