بین من و عصر سلام بر دوستان عزیز شرمنده بابت غیبت چند وقته ام در ضمن منزل جدید مبارک
باران کمی آهستهتر، اینجا کسی در خانه نیست
تنی است گمگشته دگر جانی در آن نیست
چشمیست خشک شده به در ،در آن سویی نیست
بهر چه اینقدر عاشقانه مینوازی نوای دلداگی ؟
مگر نمیدانی این دختر زار و افسرده ی درون آیینه یاری از آنش نیست
او تنهاست و مبتلا به تنهایی
در پنجه ی گرگان است و محکوم به گرگ و میش بازی
آری ،ای باران کمی آهسته تر بزن بر بام این خانه
چرا که آن دختر گمگشته درون آن ویرانه
خود دو چشم آبگیر دارد که هر دم بارانش بر گونه هایش میزند تازیانه
“بخند دختر باران، بهار نزدیک است"
بشکن بغض هزار راه نرفته را
کدام تلنگر دنیا تو را خاموش کرد
کدام واژه برایت سنگین آمد که لب فرو بستی و دم نزدی
چندین بهار است که مُهر سکوت بر لب زدی
روح تکه تکه شده ات اسیر کدام بازی روزگار شد؟
بشکن سکوتت را
بگو ؛
بر هم بریز واژه های حقیر را
آبرو داری برای کدامین غزل میکنی ؟
جار بزن آنقدر که گوش بلند فلک به درد بیاید
کم بیاورد در مقابل فریاد خفته ی چندین ساله ات
تو از تبار باران بودی
چگونه نباریدن را طاقت آوردی
چگونه دیدی ودم نزدی
مگر وسعت سینه ات چقدر بود که این همه درد در آن جای گرفت.
"هااای دختر باران"
می شنوی قیل وقال طوفان را
چه دیوانه می تازد ؟
دیروز پرده بر داشتم از راز دردهای سر به فلک کشیده ت
خواندم ..
آن قدر در گوش باد خواندم که زنجیر پاره کرد
می شنوی های وهویش را
به خونخواهی غم های تو آمده است
شکستم قسم مذبوحانه ی چندین ساله ام را
نباید با خود به گور ببرم راز سکوت تو را
دیگر بس است
در خود نشستن و شکستن
بس است بغض بلعیدن ودم نزدن
“بخند دختر باران، بهار نزدیک است"
بخوان دختر،باران ،قرار نزدیک است
بگشای تمامِ ،،،،، پنجره های شهر را
هوا پرشده از ، عطر یار نزدیک است
بشکن سکوت واژه های این ملال
لحظه ی دیدن آن نگار نزدیک است
بار دیگر ملک قلبم را به نامت میکنم
چون تو باشی یار من دنیا به کامت میکنم
دختر عصیان گر ایران زمین نام من است
با کمی ناز و ادا یکباره رامت میکنم
در تمام شعر من ورد زبان نام شماست
من که با این مطلعم آخر به دامت میکنم
میز کنج کافه را بار دگر تزیین کنم
بعد آن با جام می دعوت به شامت می کنم
آن کلاه قرمزم را باگلی نیلوفری
روی مویم میزنم با خنده خامت می کنم
تیر آخر میزنم بر کنج قلبت مرد من
چشمکی هم میزنی من هم سلامت می کنم
زن
همه چیزش شعر است ؛
چشمش
مویش
بویش ...
" زن " که باشی
همه کارت شعر از کار در می آید ؛
چای دم کردنت
جانم گفتنت
قاصدک فوت کردنت ...
اما ...
مردها همیشه شاعرهای بهتری هستند !!
" مرد " که باشی
برای شاعری همیشه
سوژه ای به زیبایی یک زن داری
┅═❈࿐࿇💖࿇࿐❈═┅
صبح یعنی
آغاز وآغازین یعنی ....
..لبخندهایی ڪه
از تهِ دل باشــد .....
..آغازتان بخیــر
لبخندهایتان ازتهِ دل ....
🌸ꦿ🍃 🌸 ꦿ🍃🌸 ꦿ🍃
خواهم به فدای دلت ای يار بميرم
صد جام شراب خورده خمار بميرم
از جام لبت نوش کنم جرعه نابی
درمستی اين بوسه دو صد بار بميرم
در خانه خود گر ندهی بازجوابم
يک بار ترا بينم و صد بار بميرم
چشمان من و خانه ی دل جمله فدايت
ازمستی عشقت دو سه صد بار بميرم
درمکتب عشق تو بياموزم من ساده دلی را
بنما رخ و بگذار که با خاطر بيدار بميرم
تاپیک های به روز شده
3 ساعت پیش
3 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
