خواهش میکنم ، اینم یه سبک شعره دیگه
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با ان نشاطی نیست
وجدار دنده های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می ترکد
چون دل یاران که در هجران یاران
قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی میرسد باران؟
نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت
غصه هم می گذرد
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان
هرگز
سلام
دوستانی که تمایل دارند از طریق تولید محتوا درآمد کسب کنن به آی دی techoteach@ در تلگرام پیغام بدن لطفا.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
42 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
