سطح اجتماعی و مالی در ازدواج

مجردم دوسدارم هم سطح باشیم یا یه ذره اون بالاتر

معلوم نیست در اینده چی پیش میاد ادم ممکنه به کسی علاقمند بشه که فرق میکنه ولی در کل اگه شرایط هردو طرف تقریبا شبیه هم باشه یا طرف کمی پایین تر باشه و همدیگررو درک کنن خوبه ولی خب فعلا تو این اوضاع کسی به این چیزا فکر نمیکنه و طرفو چون کمی پول داره به این راحتی رد نمیکنن حالا هرچی میخواد باشه

مجردم ، با کسی دوست بودم که باباش بهش هزارتومن‌هم‌ نمیداد نه اینکه لج کنه کلا مدلش بود که فک میکرد پسر از ۱۸ سالگی دیگه به خودش مربوطه وضع زندگیش... و در مجموع هم وضع مالی خانوادش از خانواده من پایین تر بود خیلیم پاش موندم تو ۴ سال دوستی ماشین نداشت هرجا میخواستیم بریم با ماشین من میرفتیم منتیم ندارما آخرشم ماشین خوبی گرفت ولی واسه همه خواسته هام و زندگی خوب باید خیلی صبر میکردم و خودشم باید خیلی جون میکند واسه هرچی میخواست بهش برسه صبح تا شب سر کار از سلامتی و درس و من و خودش همه‌چی میزد و کار میکرد

اگر خودت شاغلی و دستت جلو کسی دراز نیست میتونی بسازی با وضع همسر ولی من اون بازه شاغل نبودم و خیلی میترسیدم از اینکه باهاش ازدواج کنم و به بی پولی برسیم 

کلا استقلال مالی داشتن زن تو هر تصمیم گیری به نفعشه

ب شرابط و خیلی چیزا بستگی داره

اخه بستگی به موقعیت و طرف داره

آره دوستای من و همکلاسیای دانشگاهم اغلب اینطور ازدواج کردن که طرف خیلی خیلی بالاتر بود ازشون یعنی خیلی فاحش اما از طرفی میگم خب اونا یک عمر رفاه دارن و پشتشون گرمه

خودم هنوز دلم میخواد طرفم برگرده چون اخلاقی خیلی مرد بود ولی خب از طرفی میگم اون چه زندگی میشد که هیچ کمکی ینی هییییچچچییی نداشته باشه بالاخره با وضعیت قیمت ها و  ‌‌‌... بدون کمک خانواده نمیشه شروع کرد.

اگرم بر نگرده تا ۱۰ سال دیگه قید احساس و عشق رو زدم و اگر کسی بیاد تو زندگیم رو حامی بودن خانوادش تمرکز میکنم و تعادل داشتن بین کارش و زندگی اش

الان انگار دیگه قلبم سنگ شده ، من پای خیلی چیزاش موندم البته خودمم گل بی خار نبودم و نیستم اونم‌پای خیلی چیزای من موند و اختلاف مالی خانواده ها هم قابل چشم پوشی بود ولی به خودش فشار میومد چون حتی کادوی سر عقد هم از طرف مامان باباش باید خودش میخرید چون اینطور که تعریف میکرد برای مراسم برادرهاش مامان و باباش مثل مهمون دیر رفتن و زودم پاشدن اصلا یه مدل خاصی بودن ... مگه چند سال جوونم که بخوام پای قسط و وام باشم همش ، زندگی بالا پایین داره قبول دارم ولی این از صفر همه چی همه چی با خودش بود در صورتیکه دور من اکثرا در حد پول رهن یک خونه اول زندگی کمک میکنن به بچشون

و از طرفی هم کلا من قصد مهاجرت دارم اون یهو نظرش عوض شد که میدونم بخاطر مسائل مالی و اینکه نمیرسه درس بخونه نظرش عوض شد