عزیز دلم، هنوز دو ماه مونده، با ارامش و شادی تلاش کن، به پزشکی فکر نکن، به کنکور فکر کن، به اینکه امتحانتو خوب بدی، به اینکه بعد از دوماه بگی به به، چه تو این دوماه خوب عمل کردم،
رتبه ها که اومد، تازه اون موقع به رشته فکر کن ...
امیدوارم که به آرزوت برسی، ولی باور کن، هیچ آرزویی ارزش افسرده شدن و اضطراب کشیدنو نداره...
ارزوی من از آرزوی تو خیلی بزرگتر بود، خیلی بیشتر از ۴ سال هم براش بها دادم، کارمم عالی انجام دادم، به یه علت بیرونی میسر نشد، باور کن حرکت کردن و جلو رفتن، مهم تر از اینه که به یه نقطه ی خاص برسی
بخون و بخون و وقتی که تمام شد، امسال هرچه میشه برو و بخون، تو دانشگاه تا مدارج عالی ادامه بده و دکتری بگیر...
باور کن از خط که رد شی ارزوهات عوض میشن
سخت نگیر
زندگی مثل برق میگذره