میدونم میدونم اینجا دکتر نیست اما دکترا نتونستن کاری کنن به جز قرص دادن الکی و صحبتای کلیشهای فعلا البته...
پیرو تاپیک قبلیم... من خییلی فکر میکنم، مطمئنم حداقل دو سوم زندگیمو به جای عمل فکر کردم، فکر به اونجوری که باید باشمو اون کارایی که باید بکنمو بکنن و کلا هررر چیزی... اهنگ گوش دادن برای مقاطع خاص خوبه ولی همش نمیشه اهنگ گوش داد که... بعدم فقط در حین گوش دادن حال ادم یه کم بهتره اونم اگه اهنگ خوبی باشه، من به ذکر گفتن خیلی معتقدم ولی اونم حوصله میخواد و در درجه من اصلا حسش نیست :( اصلا مشکل همینه...
وقتیم که میخوام خودمو مجبور کنم پاشم، انقددر روح و جسمم خمود شده که هیچ کاری نمیتونم بکنم فقط میخوام گریه کنم -_-
ببخشید من خیلی حرف میزنم ولی واقعا برام مشکله...