😔😭بدون اینکه بخام تو دبیرستان منو ب اجبار ب عقد پسر عموم دراوردن. منم نمیتونستم جدا شدم بدون اینکه ی سرسوزن مهریه بگیرم .بعدم با یو ی مجاری آشنا شدم اون کاتشد دوباره با کسی دیگه از شهر خودمون شیراز آشنا شدم سر کار آزاد میرم با اینکه لیسانس روانشناسی ام .مث برده ها ی روز تعطیل نیستیم هرچی هم تعطیلم همون خدا ک ازش دلگیرمفقط تو بیمارستان و دکترم ک مادرم مریضه امید ندارم ی ساعت واسه خودم باشم .داداشام ک پی زندگیشون هستن بابامم ک همش سرکار .فقط منم ک روانی شدم این زندگی نبود من میخاستم ۴۰سالم شده .میگن ازدواج کن هیچ کس قبول نمیکنم قبول کنم ک چی بشه ی شوهر مث پدر بی خیالم ک همه فکر و ذکرش پوله .مث مادرم مریض روانی بشم .ازدواج کنم ک یه بچه بیارم فردا پس فردا شرایط منو داشته باشه و پرستار من باشه ..تف ب این زندگی تف ب این بخت سیاه .بخت کسی ک سیاه باشه از اول سیاهه سیاه
عزیزم از طرز جمله بندی و نوشتنت مشخص نیست لیسانس داری🙃😊
سلام بله شما بدبختین. 🚶♀️
ازدواج نکن ب نظر منم وقتی طرز فکرت اینه
وقتی با طرز فکر بد وارد ی رابطه بشی موج منفی میدی و ناخوداگاه رابطه ب قهقرا میره
بدبخت جان
لااقل ی دور میخوندی😐
نه عزیزم اینطوری نیس خیلی از ادمای تو این سن موفق شدن بعدشم سنتون خیلی زیاد نیس ک شما اگ تا ۷۰ یا ۸۰ سالگی عمر کنید یعنی نصف زندگیتون باقی مونده به نظرم قرآن بخون و نماز بخون به خدا نزدیک شو و ازش کمک بخواه مطمعن باش زندگیت عوض میشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
