😔😭بدون اینکه بخام تو دبیرستان منو ب اجبار ب عقد پسر عموم دراوردن. منم نمیتونستم جدا شدم بدون اینکه ی سرسوزن مهریه بگیرم .بعدم با یو ی مجاری آشنا شدم اون کاتشد دوباره با کسی دیگه از شهر خودمون شیراز آشنا شدم سر کار آزاد میرم با اینکه لیسانس روانشناسی ام .مث برده ها ی روز تعطیل نیستیم هرچی هم تعطیلم همون خدا ک ازش دلگیرمفقط تو بیمارستان و دکترم ک مادرم مریضه امید ندارم ی ساعت واسه خودم باشم .داداشام ک پی زندگیشون هستن بابامم ک همش سرکار .فقط منم ک روانی شدم این زندگی نبود من میخاستم ۴۰سالم شده .میگن ازدواج کن هیچ کس قبول نمیکنم قبول کنم ک چی بشه ی شوهر مث پدر بی خیالم ک همه فکر و ذکرش پوله .مث مادرم مریض روانی بشم .ازدواج کنم ک یه بچه بیارم فردا پس فردا شرایط منو داشته باشه و پرستار من باشه ..تف ب این زندگی تف ب این بخت سیاه .بخت کسی ک سیاه باشه از اول سیاهه سیاه
عزیزم از طرز جمله بندی و نوشتنت مشخص نیست لیسانس داری🙃😊
سلام بله شما بدبختین. 🚶♀️
ازدواج نکن ب نظر منم وقتی طرز فکرت اینه
وقتی با طرز فکر بد وارد ی رابطه بشی موج منفی میدی و ناخوداگاه رابطه ب قهقرا میره
بدبخت جان
لااقل ی دور میخوندی😐
نه عزیزم اینطوری نیس خیلی از ادمای تو این سن موفق شدن بعدشم سنتون خیلی زیاد نیس ک شما اگ تا ۷۰ یا ۸۰ سالگی عمر کنید یعنی نصف زندگیتون باقی مونده به نظرم قرآن بخون و نماز بخون به خدا نزدیک شو و ازش کمک بخواه مطمعن باش زندگیت عوض میشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
46 ثانیه پیش
46 ثانیه پیش
46 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز