عروس غور

فردا صبح همین که بیدار شدم زنگ زدم به مامان..دیر گوشی رو برداشت ..همین که گفتم مامان سلام ..گفت الهام دیشب فشار بابات بالا رفت ..دور از جونش داشت میمرد ..گفته اگه الهام بره حق ندارید دیگه باهاش حرف بزنید ..الان دارم بهت میگم ..از خرشیطون بیا پائین..فردا وسایلت رو جمع کن بیا اینجا وگرنه قید مارو بزن ..

+چرااا؟؟دلیلش رو بگید من قبول کنم ..

مامان با عصبانیت گفت یعنی خودت نمیدونی؟یا خودت رو زدی به نفهمی؟خواستی بیا قدمت روی چشم نخواستی برو به سلامت ولی قید مارو بزن..

منتظر جواب من نشد و تلفن رو قطع کرد..

از ناراحتی و عصبانیت گریه میکردم ولی با این رفتارشون بیشتر روی تصمیمم مصر شدم ..جلال شب که به خونه اومد ازم خواست دوباره به دیدن خانواده ام بریم و خداحافظی کنیم ولی قبول نکردم ..

صبح زود بیدار شدیم و راهی فرودگاه شدیم .. ساعت یازده پرواز داشتیم ...تا شهر هرات با هواپیما میرفتیم و از هرات تا غور رو هم با ماشین میرفتیم .. استرس تمام وجودم رو گرفته بود..اولین بار بود سوار هواپیما میشدم ..جلال دستم رو گرفت و گفت چشمهات رو ببند ..نگران نباش دو سه ساعت دیگه هراتیم ..تمام مدتی که تو هواپیما بودیم جلال دستم رو رها نمیکرد و سعی میکرد با حرف زدن و شوخی استرس منو کم کنه ..ناراحت بودم که نتونستم با مامانینا درست و حسابی خداحافظی کنم ولی از دستشون هم عصبانی بودم ..سعی میکردم بهشون فکر نکنم ..از جلال پرسیدم رسم خاصی دارید که عروس باید انجام بده ..بگو که یاد بگیرم ..

جلال خندید و گفت تا دلت بخواد رسم و رسوم داریم ..تو نمیخواد هیچ کاری کنی ..همین احترام معمولی کافیه..

واقعا زمان داخل هواپیما زود گذشت و وقتی قرار شد پیاده بشیم باورم نمیشد که به خاک افغانستان رسیدیم ..از فرودگاه هرات ماشینی رو دربست گرفتیم ..سه ساعت بیشتر تو راه بودیم تا که تابلویی رو دیدم که بزرگ اسم غور رو نوشته بود ..

به جلال گفتم رسیدیم ؟؟شهرتون همینجاست؟؟

جلال گفت آره ..اینجا شهرمونه ..ولی ما تو یکی از شهرستانهای اطرافش زندگی میکنیم ..مرکز شهر نیست..

جلال با لهجه ی خودشون به راننده آدرس داد..اطراف رو نگاه میکردم ..بر عکس تصورم تمام زمینهای اطراف سرسبز بود ..بخاطر فصل بهار هوا دلپذیر بود..جلال با دست اشاره کرد و گفت اوناهاش ..خونه ها رو ببین..

خونه ها رو دیدم ..نزدیکتر که شدم تعجب کردم چون خونه ها اکثرا گلی بود و مثل روستا بود..

از کوچه ها که رد میشدیم مرد و زن بهمون نگاه میکردند..جلوی یه خونه ی بزرگ جلال به راننده گفت که نگه داره..

با پاهای لرزون پیاده شدم ..

بیدارم سعی میکنم چند پارت دیگه بذارم

با پاهای لرزون پیاده شدم...به جلال گفتم نمیدونم چرا میترسم..جلال خندید و گفت تو که اینقدر ترسو نبودی دختر...من کنارتم...

در آهنی باز بود ..جلال چمدون به دست ،در رو هول داد..از.دالان کوتاهی گذشتیم و به حیاط رسیدیم جلال با صدای بلند گفت یالله...مادر...من آمده ام...کجایی؟

زن قد بلندی که حدودا شصت ساله دیده میشد در اتاقی رو باز کرد و به سمت جلال دوید..جلال چمدونها رو رها کرد و زن رو در آغوش گرفت...

قبله گاهم دلم برایت تنگ شده بود...

چند دقیقه در آغوش هم بودند ...وقتی از هم جدا شدند ..جلال به من اشاره کرد و گفت زنم است..الهام ..

با استرس سلام دادم ..

زن نگاهی به سرتا پایم انداخت و لبش رو تکون داد نفهمیدم جوابم رو داد یا حرف دیگه ای زد...

به جلال گفت بیا تو..اینجا نه ایست...

هنوز قدمی برنداشته بودیم که در اتاق دیگه ای باز شد ..زن جوون تپلی که بچه ی دو سه ساله ای در آغوش داشت خارج شد و با لبخند سلام و خوش آمد گفت ..برهان الدین هم پشت سرش خارج شد و با همون چهره ی عبوسش با جلال حرف زد و یکی از چمدونها رو از دستش گرفت...وارد اتاقی شدیم چمدونها رو کناری گذاشتن ..دلم میخواست زودتر بنشینم ..پاهام درد میکرد و خسته شده بودم ..جلال کنار اینها با لهجه ی خودشون صحبت میکرد و من به سختی فقط متوجه ی بعضی کلمات میشدم ..جلال سراغ پدرش رو گرفت و مادرش به من اشاره کرد و حرفی زد..حس کردم گفت اینو نیار...جلال ولی بهم نزدیکتر شد و گفت الهام بریم دیدن پدرم ..اتاق دیگه ای خوابیده...

از اون اتاق خارج شدیم و به اتاق کناری رفتیم ..میشنیدم که مادر جلال یه حرفهایی میزنه ولی جلال اهمیتی نداد و وارد اتاق شدیم 

..پدر جلال هم مرد قدبلندی بود ولی بسیار لاغر ..دراز کشیده بود ..با دیدن جلال اخمی کرد و حرفی زد که من متوجه نشدم ..جلال نشست بالای سرش و چند بار از سرش بوسید ..با همون اخم به جلال گفت اینو گرفتی؟

جلال نگاهی بهم کرد و گفت بله...

پدرش گفت قبول کرده؟؟

جلال دست پدرش رو فشار داد و گفت فعلا حرف نزدیم ..

به قدری از برخورد سردشون ناراحت بودم که جلو تر نرفتم و حرفی با پدرش نزدم..از نگاه پدرش میترسیدم و سرم رو پایین نگه داشتم ...

جلال نگاهم کرد و گفت بشین ..خسته ای..

زانوهام رو خم کردم که بشینم مادر جلال گفت نه ..نه..اینجا نشینید..به جلال گفت اطراف پدرت باید خلوت باشه..

جلال کمی ناراحت شد بلند شد و آروم گفت الهام بریم اون اتاق...

از اتاق که خارج شدیم دختر جوون سفیدی با عجله به سمتمون میومد ..با دیدن ما لبخندی به جلال زد و گفت خوش اومدی جلال ...منتظر بودم جلال معرفی کنه ولی جلال تشکر کوتاهی کرد و دوباره به اتاقی که چمدونهامون رو گذاشته بودیم برگشتیم و من کنار جلال نشستم ..

دختر جوون چند دقیقه بعد با سینی چای وارد شد ..موقع گرفتن چای جوری به جلال نگاه میکرد که کمی ناراحت شدم ..ولی جلال بدون اینکه نگاهش کنه گفت دستت درد نکنه خجسته...

زن برهان رو به روم نشسته بود و با لبخند زل زده بود به صورتم ..به رسم ادب لبخندی بهش زدم ..به جلال گفت پس راسته دخترای ایران خیلی خوشگلن..جلال بلند خندید و گفت نه زیاد ..من خوشگلش رو انتخاب کردم..

تشکر کردم ..مادر جلال به عروسش نگاهی انداخت و گفت چمن...مگه دخترای خودمون زیبا نیستن؟؟

زن برهان که فهمیدم اسمش چمن...لبخندش رو جمع کرد و گفت چرا؟؟ اصلا همه ی زنهای دنیا به نظر من قشنگ هستن..برهان الدین وارد اتاق شد و به زنش گفت بچه بیدار شده برو سر بزن..چمن بلند شد که مادرش در مورد غذا حرفی بهش زد ..

خجسته اینبار با ظرف میوه و تنقلات برگشت ..مادر جلال با مهربونی یکی از ظرفها رو ازش گرفت و به اون هم گفت برو به چمن کمک کن ..خجسته برای جلال میوه گذاشت و گفت بخورید تازه هستند.. نمیدونم چرا اینقدر نسبت به این دختر حس بدی داشتم ..پشت چشمی به من نازک کرد و از اتاق خارج شد ..برهان الدین با لهجه ی خودشون به جلال گفت که حرف بزنیم یا حرف زدی؟که مادرشون بلند شد و میوه ی جلال رو برداشت و به ته اتاق رفت ..تازه متوجه شدم که ته این اتاق در دیگه ای داره ..در رو باز کرد و گفت بیایید اینجا حرف بزنیم..

جلال

 جلال مهربون نگاهم کرد و گفت تا تو میوه تو بخوری ما اونجا کمی حرف بزنیم ..الان میام...هر سه به اتاق رفتند و در رو بستن ..کنارش باز بود ..تنها که شدم کمی به در و دیوار نگاه کردم ..کنجکاو شدم ..بلند شدم و نزدیک در رفتم ..مادر جلال عصبانی بود ..لحنشون طوری بود که انگار باهم بحث میکنند

یکی دو بار اسم منو آوردند ..فهمیده بودم که از ازدواج جلال با من راضی نبودند ولی برام مهم نبود..

کمی بیشتر به در نزدیک شدم ولی چون با لهجه ی خودشون و تند تند صحبت میکردند متوجه ی هیچی نشدم ..

با صدای خجسته از جا پریدم ..

با لبخند مرموزی کنارم ایستاد و در حالیکه سعی میکرد فارسی صحبت کنه

بهم گفت خودت رو خسته نکن بشین...

به زودی خودت متوجه ی همه چی میشوی...

جوابی ندادم و کمی عقبتر رفتم ..در رو باز کرد و وارد همون اتاق شد ..موقع بستن با لبخند موذیانه ای در رو نیمه باز گذاشت ..

تو رو دیدم ..از روز اول کارم شده بود دعا کردن که خدا تو رو قسمتم کنه..مشکلی نبود تا اینکه خبر ازدواجم رو یکی از همشهریامون که ایران بوده به بابا میده..

خبر به گوش پدر و برادرهای خجسته رسیده..چندین بار اومدند و اینجا داد و بیداد انداختن که آبروی دخترمون رو بردید...دیگه کسی اینو نمیگیره..

اینقدر به بابا فشار اومده که سکته کرده...الهام ...خدا شاهده ...اگر بابا مریض نمیشد من پام رو اینجا نمیزاشتم ..

ولی الان اومدم که این مشکل رو حل کنم...

با گریه و عصبانیت گفتم چطور حل کنی؟عقدش کنی برداریم ببریمش ایران...

جلال آروم زد روی سرش و گفت من غلط کنم ..من بیجا کنم ...

من تو رو آوردم که بگم من زن دارم و....

+خوب میگن اینم بگیر..

_به برهان گفتم ..نه من قبول میکنم ..نه الهام ...

پوزخندی زدم و گفتم نه تو رو خدا بیا و قبول کن...

جلال به سمتم برگشت و دستهام رو گرفت و گفت ببین ..امشب قراره جمع بشند اینجا ..حرف بزنیم ..میخوام بهشون پیشنهاد پول بدم ...حتی اگه شده مغازه رو بفروشیم...خواهش میکنم ..آروم باش ..خودت رو کنترل کن...از ضعف و خستگی دراز کشیدم و چشمهام رو بستم ...دست خودم نبود اشکهام بند نمیومد..با صدای آروم گفتم چرا بهم نگفتی؟ چرا پنهون کردی ؟

جلال خم شد از پیشونیم بوسید..

با صدای مادرش که جلال رو صدا میزد هر دو از جا پریدیم ...

جلال آروم گفت خواهش میکنم ..همین جا بمون ..الان برات خوراکی میارم ..

بعد از رفتن جلال وقتی که تنها شدم رفتارها و برخوردهای سرد تک تکشون رو فهمیدم ..منو به چشم دختری میدیدند که پسرشون رو از راه به در کردم ...

رفتار برهان تو خونمون ...به نظرم همشون حق داشتند ..مقصر اصلی جلال بوده...از جلال ناراحت بودم ... نمیدونستم چکار کنم...کاش به حرف بابا گوش میکردم و نمیومدم ...ولی اونطوری ممکن بود جلال رو مجبور میکردند که خجسته رو عقد کنه...

در اتاق باز شد ..چشمهام رو باز کردم و نگاه کردم ..جلال بود ..یه سینی دستش بود ..کنارم نشست و گفت بلند شو ...از ظهر چیزی نخوردی...

واقعا هم ضعف داشتم ..به اجبار بلند شدم ..نیمرو و چای و نان توی سینی بود..جلال برام لقمه گرفت و به دستم داد...جلال باهام همراهی کرد ..

گفتم جلال بیا همین الان برگردیم ...بخاطر بچمون ...

جلال کلافه سرش رو تکون داد و گفت خجسته چهار تا برادر داره..خانواده ام رو اذیت میکنند..اگه من برم اونها ول کن نیستند...صبر کن خودم یه جور راضیشون میکنم ...