یه روزی...

اما یکی از مامورای کلانتری اون محل میبینه و نمیذاره...برمیگرده میگه برگرد پیش شوهرت..این کارو نکن...این خانومم قصه زندگیشو میگه ک شوهرم من و از خونه با بچه کوچیکم انداخته ییرون و ماموره هم این و میبره پیش شوهرش و آشتی میده

دوباره دعوا ها همچنان ادامه پیدا میکنه و این دختر و داداش کوچولوش میون این دعواها که دایم وسط بودند که مبادا پدر بخواد با کمربند مادرشونو بزنه....

روزها این طور میگذرند ...مادربزرگ این خاهر ناتنی عادت داشت بیاد پیش نوش و بهش سر میزنه ..یبار میاد و به خاهر ناتنیه میگه وقتی مامان بچه خونه نیست این بچه رو بکش...این بچه تو آینده رقیب تویه

اما خواهر ناتنیه چون به هرحال خواهر بوده نمیتونه این کارو کنه....و مادربزرگشو از خونه بیرون میکنه و حتی به باباش میگه و باباش نمیذاره دیگه خاله و مادربزرگ اون بیان خونه...دعواها یکم کمتر میشه اما همچنان ادامه داشته

این دختر بچه و داداشش با استرس و سختی و عدم احساس امنیت بزرگ میشن....یبار هم تو خیابون خاله این خواهر ناتنیه این دخترکوچولو رو میبینه ک منتظره باباش بیاد از مهد کودک ببره و همونجا از شدت کینه ای که به این بچه داشته یه سیلی بهش میزنه

دیگه از اون موقع دختر کوچولو میترسه و مهد کودک نمیره....تا اینکه میشه 7 ساله و باید میرفت مدرسه....

و چون همش دایم احساس ترس داشت استرس داشت از اینکه مبادا پدر و مادر باهم دعوا کنن...مبادا بابا مامان و بزنه نمیخواد بره مدرسه و شروع میکنه به گریه

هرکاری میکردن این بچه مدرسه نمیرف...تا اینکه به زور به همراه مادرش میره و بعد کم کم عادت میکنه اما همیشه استرس و اضطراب باهاش بوده

تا اینکه خواهر ناتنیه مریض میشه و پدر از همون موقع آروم وکم حرف میشه...این دختر کوچولو دیگه هیچ وقت محبت پدر و نمیبینه

آروم آروم با اعتماد به نفس پایین و کمبود محبت بزرگ میشه میرسه دبیرستان سعی میکنه خودشو با درس و نماز و خدا سرگرم کنه..میشه بهترین دانش آموز مدرسه...شاگرد اول...میدید دوستای دیگش دنبال دوس پسر و اینان ولی این اینارو گناه میدونسته و فقط فکر پیشرفت بوده