خستع شدم! زندگیم توی ی اتاق خلاصه شده هیچ وقت حق نداشتم بامو از خونه بیرون بزارم!
هیچ وقت نگذاشتن خودم انتخاب کنم! هرچیزی که میخوام رو بابا مامانم به سلیقه ی خودشون انتخاب میکنن! هیچ وقت هم به نیاز های من توجه ندارن
از بچگی تو اتاقم نشسم و به در و دیوار زل زدم نمیدونم چیکار کنم حتی خونه ی صمیمی ترین دوستام هم اجازه ندارم برم!
خونه مون برام شبیه ی زندونه!
حتی یکی از دوستام اومد بهم گفت تو چطوری داری اینجا رو با اینا تحمل میکنی! چرا هیچ وقت بابا مامانت بهت اجازه نمیدن جایی بری یا خودت انتخاب کنی!
واغعا خستم کلافه شدم از دستشون