سرنوشت من،،،،،

خلاصه گذشت وڴذشت ولی من فهمیدم همسرم خیلی بچه ننه است و زود تحت تاثییر دیگرانه مدام با زنداییشه هرکار بخاد کنه بااون مشورت میکرد و ،،،، همش دنبال حرف مامانش بود هیچوقت طرف منو نمیگرفت تو دعوا وخلاصه فهمیدم ک ای وای چه اشتباهی بود ، اما ب خانوادم نگفتم نمیدونم مثل ی ترسی بود ک میگفتم اگ طلاق بگیرم چی میشه اصن انگارهمچی دست ب دست هم دادن ک سرنوشت من اینجوری بشه

یکسال گذشت و من عقدبودم و مادرشوهرم خیلی اذیتم میکرد و کتکم میزد منم سنم پایین بود یبا دیگ تصمیم گرفتم ب خانوادم بگم پون با شوهرم ومادرش دعوای شدیدی کردم جوری ک دایی شوهرم با شوه م بخاطرمن دعواش شد،،،من ب خانوادم گفتم اونموقع تازه برادرم فوت شده بود و پیراهن مشکی تنمون بود ومادرشوهرم حرمت لباسمم نگه نداشتن ،مامانم اومد رفتم جلوش گفتم ببین ایناهمش تقصییرتوعه مامانم بازم سکوت کرد وچیزی نگفت وبرای اینک زندگیه من خراب نشه نمیدونم اخه چه فکری کرده بود اخه چه زندگی بود؟

همش سکوت وسکوت تا یبار زدم ب سیم اخر و دعوای سختی کردم و گفتم طلاق مامانم دیگ فهمیده بود چ خانواده ای  داره شوهرم و خود شوهرم اون پسر مومن و ساکتی ک فکر میکرده نبوده ازش بدش اومد دیگه 

من اما بخاطر دعوایی ک داشتم میگفتم اسمون بیاد زمین زمین بره اسمون من دیگ نمیتونم باش زندگی کنم مامانم اصلا اسم طلاق نمی اورد ولی بابام سفت وسخت حامی من بود ک جدابشم ولی خب  ته دلش از این موضوع غمگین بود

۲ماه قهربودم وبعد دوماه دادگاه تشکیل شد ک دیگ میخاستیم جدابشیم ک شوهرم افتاد ب دست وپام وگفت غلط کردم و پشیمونم و ،،،،، منم نمیخاستم جدابشم چون میدونستم بابام سختش میشه برگشتم سرزندگیم وگفتم بابا واسم دعاکن ک زندگیه خوبی دلشته باشگ دیگه 

خداروشکر ک زندگیمون خوب پیش میره ومن الان باردارم و ۴ماه دیگ زایمان میکنم نزدیک ب۸ماهه میرم مشاوره البته این اتفاق خوب ازسمت شوهرم بود و بهترین انتخاب با رفتن ب مشاوره زندگیمون از این رو ب اون رو شد ،اما هنوز دخالتهای مادرشوهرم هست 

من اهمییت نمیدم ولی مامانم همش گذشته هارو تکرارمیکنه همش یادآوری مبکنه برام من میخام فراموش کنم و اهمییت ندم ولی فقز کافیه برم پیش مامانم همش از دعواهای اون موقع میگه منم اعصابم میریزه بام