مدتهاست تصمیم گرفتم،،،هروقت از کسی رنجیدم یا دلم رو شکست،،، به یاد روزی باشم که ممکنه هرگز در زندگیم نباشه،،، اون روز رو مرور میکنم،،، انقدر، که نبودنش رو باور میکنم،،،بعد تو ذهنم براش غمگین میشم،،، و شاید یک عزاداری ذهنی،،، و بعد ارزو میکنم کاش بود و ازش میگذشتم،،،بعد به خودم میگم حالا اون هست پس ببخش و فراموش کن،،، از بخششم شاد میشم و از بودن اون شادتر،،، به همین راحتی،،، این فرمول جدید ارامش من است🌸🌈
هیچچچچچچچچچچکار یعنی انقد حالم بد بود دست پخت خودمو یه قاشق نمیتونستم بخورم از گشنگی بعضی روزا ضعف میکردم اون بهترین غذاها و میپخت بوش تا خونه ما میومد من انقد دلم میخواست اما حتی یک قاشق برامن نمیآورد کاش همین تنها باشه هرررروز یادم نمیره و نمیبخشمش یعنی بمیره بره زیرخاک حلالش نمیکنم
هرجا نظرمو میگم مخالف نظرمنی خواهشا ریپلای نزن✋نظرتو نگه دار برای خودت اعصاب ندارم دعوا میوفته... تا خودمم نگفتم لایکم نکن لطفا✋
میگم که به جاریم اینا داد به منو شوهرم ندادفقط چون خورشتش گوشتی بود به ما مرغ داد به اونا گوشت من فقط عطر غذا داشت دیوونم میکرد وگرنه نخورده نیستم فرداش خودم درست کردم خیلی بهتر از اون