کیا بچه طلاقن؟کیادرد سربار بودن رو زیر منت بودن رو کشیدن؟کیا تو زندگی ن پدری ن مادری ن خواهر و برادری کسی ندلشتن؟کیا یه خلا تو وجودشون هس که هیچ جوره پر نمیشه؟کیاحسرت یه پشت دارن یه کس و کار؟کی حسرت خانواده داره؟کیا بخاطر این چیزا مجبورن جلو خانواده شوهر و فامیلش دهنش بسته باشه همیشه؟کی از عمق وجودتنهایی و بیکسی رو یه حس غریبی و تجربه کردن؟من این حال و ازوقتی یه چیزی از اطرافم و موقعیتم فهمیدم دارم و هیچوقت اروم نشدم همیشه تو وسط شادی یهو دلم گرفته
من ی دوستی داشتم بچه طلاق بود هیچکی هیچی بهش نمیگفت تازه همه بهش میرسیدن
دیگه اینا شعور نداشتن متاسفانه البته من نیاز به رسیدگی نداشتم مامانم خودش کارمند بود ولی اینکه بگن خونه خالیه راحتیو.......یا فامیلیت ماله باباته یا مامانت، میدونی تو جامعه جا افتاده که بچه های طلاق یا فراری میشن یا معتادو😐
گفتم:خدایا؟؟؟؟؟دلم را شکستند!!! گفت:هیس!!!!!!!!!! نگران نباش؛ آنها هم برای خوشبختیشان به آسمانم رو می اندازند.....