من همیشه دوست داشتم با یه مرد بازاری ازدواج کنم. البته بازاری چشم پاک و اهل حلال حروم. یا یه مکانیک که دستاش همیشه روغنیه و سیاهه.
چون به سبب شغلشون هم عقلشون زیاده و قدرت مدیریتشون (توی روایت هم داریم تجارت عقل رو زیاد میکنه). هم ادعا و غرور کاذب ندارن سر شغلشون. هم وقتی توی کسب و کار اهل حلال حرومن توی زندگی هم قابل اعتمادن.
اینجور ادما ساده ان. به خاطر یدک کشیدن اسم مهندس فکر نمیکنن الان درجه شخصیتشون رفته بالا.
خداروشکر دقیقا هم، اینطور شخصی نصیبم شد.
البته حرفایی که زدم عمومی نیست. نمیگم همه کسبه اینطورن.