به نظرم آدم وقتی سخت بگیره همه چی براش عذاب آور میشه.وقتی همش چشمت دنبال این باشه مردم آزادن چرا من باید مادرشوارم نگه دارم مردم ب خودشون میرسن من باید از یه پیر زن مواظبت کنم.همین جور تلغین کنی بله اعصاب آدم ب نابودی میکشه.
من باشم از یه پرستار کمک میگیرم .هم به خودم میرسم هم ب مادر شوهر.وقتی ببینم همه چیش نام منو شوهرمه حتمن مواظبت میکنم .البته آدما باهم فرق دارن
شاید من چون صبورم اینو میگم .بقیه ممکنه نظرشون این نباشه.
الان من شب شام درست میکنم باید دو برابر درست کنم
چون ۳تا برادرشوهرام سر ساختمون با شوهر من کار میکنن.دو روز یه بارم میان لباساشون میندازم ماشین و دوش میگیرن.الان ۸ ماهه کار من همینه .وقتی هم بیان مثل داداشای خودم پذیرایی میکنم.اصلن برام سخت نیس
خیلی عادی ام .
ولی یکی دیگه باشه غر غر میکنه که چرا میان اینجا
چرا باید من نهار بدم تو ببری .خرجمون سنگینه .فلانه اله بله
خوب اینجوری داری ضربه به اعصاب خودت میزنی
من همین که همسرم بهم برسه .کمک کنه از لحاظ عاطفی مادی برام کافیه .دیگه دنبال این نیستم رئیس بازی در بیارم و بگم هر چی من بگم.البته همسرمم رفتارش با خانواده من هم مثل خودمه .همون جوری ک من رفتار میکنم اینم اینجوره.