سلام بچه ها
دیگه انقدی به هم ریختم که تو این ساعت اومدم با شما حرف بزنم
همسر من نسبت به هر مردی که ازش تعریف کنم حس حسادت میگیره
تعریفامم اینجوریه که مثلا یه صحبتی پیش میاد درمورد همسایه،منم میگم مرد بدی نیست آدم خوبیه
بعد شروع میکنه به فحش و ناسزا دادن به اون طرف
با منم بد خلقی میکنه و زندگی رو به کامم زهر میکنه انقدر میگههههه میگه میگه تا منو به جایی میرسونه که میگم گ..ه خوردم
ازون ببعدم با اون آدم کلا بد میشه
توروخدا اگه مورد مشابه داشتین بهم بگین
چقد بدع
چه سخت
کلا نمیخواد مردی به چشمت خوب بیاد
درمورد فامیلا هم اینطوریه؟ مثلا عمو و اینا؟
از خودش تعریف کن الکی هندونه بذار زیر بغلش از مردای دیگه چیزی نگو😁
خب راجب هیچکس جلوش نظر نده🙁
خب تعریف نکن عزیزم
مجبوری مگه
چرا دست میزاری روی حساسیتش
والا منم شوهرم از هر زنی جز مادرش تعریف کنه جری میشم
کلا درمورد مردا صحبت نکن هیچ تعریفی نکن یه مدت بعد درست میشه
خب اخر حرفت بگو ولی ب تو ک نمیرسن یا خیلی مونده انگشت کچیکه توبشه
ووووی
تنها مشکلش گفتن خوبیه بقیه آقایونه ؟خب نگو خوبن چکار داری.
در این حد که نه ، 😀
اما هر مردی حساسه مثل شما زنها
بهتره شمام از مرد همسایه یا غریبه ها تعریف نکنید
شوهرمن تقریبااینجوری من گه کناراومدم زیادم از کسی تعریف نمیکنم جلوش
همسرمنم اینطوریه اما بدوبیراه نمیگه ولی اصلا خوشش نمیاد از مردی تعریف کنم و فک میکنه خودش چیزی کم داره مثلا میگم چه رمانتیکه میگه اره من نیستم
خب جلوش تعریف نکن.چیزی نبست.هر مردی یه اخلاق مزخرف مسخره داره
