چند بار بردمش ترک و همه کار کردم ۳ ماه بعد ترک دوباره روز از نو و روزی از نو ... دوباره گوشه بیمارستان و تحقیر آشنایان و هزار بدبختی دیگه ...کاش کرونا بگیرم و بمیرم راحت شم تا اینطوری زره زره هلاک شم ترسم فقط پسرم هست که از دستش بدم . فقط تو خیالم کاش زهر بود میخوردم و میمردم از درون دلم تیر میکشه گریه امانم بریده از التماس بخدا خسته شدم هزار بار نفرین به مادرم میکنم چرا به دنیا اومدم
😔😔😔😔😔😔
اینقد سست نباش چرا بخاطر یکی دیگه که اراده نداره ارزوی مرگتو میکنی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
36 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
