مادر همه جوره اش خوب است
ولی مادرهای شاد و باهوش بهترند
آن ها که با دوست هایشان می روند می گردند
آن مادرها که از ته دل می خندند ، بازیگوشند
وَ همانقدر که مادرند ، معشوقِ همسر هم هستند.
مادرهایی که یک عمر ، با یک بشقاب غذا و یک دیگ پر از دلشوره دنبال بچه هایشان راه نمی افتند و بعدها با گفتن این جمله ، یک دنیا احساس گناه را بر سر آن ها آوار نمی کنند که:
"من همه زندگیم رو به پای شماها ریختم"!
مادر هایی که علایق شخصی خودشان را دارند ، کتاب میخوانند
نقاشی میکنند و در کهنسالی آنقدر دوست و آشنا و تفریح برای خودشان دست و پا کرده اند که سرشار از بغض و انتظار
در یک جای غمبار نمی نشینند و دقیقه های تنهایی و ملال را با گله از بی مهری فرزندان رَج نمیزنند.
آن مادرهایی که
"زندگی" می کنند و می گذارند بچه هایشان هم "زندگی کنند" ،
تجربه کنند ، زمین بخورند تا بزرگ شوند.
بیایید این گونه مادر باشیم😍
