صمیمیت ممنوع

سلام عزیزم.

این سوالت هست اگر درست متوجه شده باشم: مگه تهذیب نفس غیر از اینه که به نفس سختی بدیم؟

فقط نفس سختی دادن که نیست عزیزم.

مثلا ما می خواهیم بریم جایی، ماشین هم هست، بگیم باید به نفسم سختی بدم.

باید پیاده برم تا سختی بکشم.

بهتر نیست یک گوی آهنی هم وصل کنیم به پامون؟

اینجوری زجر بیشتری می کشیم، ثواب بیشتری هم میبریم.

اون سختی دادن به نفس برای اینه که مثلا ما میخواهیم به نامحرم نگاه کنیم و از نگاه کردن بهش لذت هم ببریم.

اسلام میگه این کار درست نیست، چون بنیان خانواده از بین میره.

پس نمیشینیم به جنس مخالفمون با لذت نگاه کنیم.

این سختی رو باید برد.

اگر صمیمیت با خانواده همسر رو دوست دارید و مشکلی هم ایجاد نمیکنه، برید و لذت ببرید. دین هم میگه صله رحم خوبه و عمر رو زیاد میکنه.

اگر هم خانواده سمی ای هستن  چنان شمارو ناراحت میکنن که زندگی تون مختل میشه، با حفظ فاصله و کمتر معاشرت کنید.

هیچ عقل سلیمی نمیگه برخلاف این دو مورد عمل کنید.

سلام عزیزم.

مگه سخنان اسکاول شین وحی منزل هست که چیزی باهاش در تضاد باشه؟

یک آدم سمی، که شیطان در جسمش حلول کرده چه ویژگی مثبتی داره که بخواهیم باهاش صمیمی بشیم؟

جز اینکه مارو هم آلوده خودش کنه؟

جز اینکه اینقدر باهاش رفت و آمد کنیم و حرف و سخن بشنویم که یک روز در تنهایی خودمون ببینیم دیوونه شدیم و با خودمون هم داریم دعوا می کنیم؟

اصلا دینمون هم میگه حرف لغو و بیهوده نزنیم.

چند تا چیز نهی شده در دین ما.

غیبت

تهمت

حرف لغو

خبرچینی

تجسس بیجا

مجادله و بحث

مسخرگی و لودگی

اگر اینهارو حذف کنیم از حرفهامون با فامیل، ایا واقعا چیزی میمونه؟

اون موقع می بینید که واقعا باید صمیمیت رو که حرفهای بیهوده و لغو میاره باید ممنوع کرد.

برید عیادت بیمار، اما فقط برای احوال پرسی

برید دیدن کسی، اما فقط برای حال و احوال

ببینید چه کمکی از دست شما برای دیگران برمیاد

ببینید چه خیرخواهی ای می تونید در اقوام بکنید

ببینید چطوری دل یکی رو شاد کنید

حرفهات متینه عزیزم، اما این:

به نظر خود من شام میخوریم حتما ظرفشو بسوریم

چون خودم دوست دارم عروسمون همینجوری باشه

من خودم بارها گفتم به اندازه زحمتی که میدیم باید جبران کنیم.

حالا یا با کار، یا هدیه، یا دعوت مجدد.

بهتر نیست یک جور دیگه فکر کنیم تا راحت تر زندگی کنیم؟

مثلا حالا خانواده برادرمون رو دعوت کردیم، ما هستیم، خواهرهامون، خاله هامون، دخترخاله هامون، افراد صمیمی دور و برمون. بعد به عروسمون بگیم شما بفرمایید، ما خودمون می شوریم؟

هم زیاد قاطی نشدیم که بعدا مشکل ساز بشه برامون و هم اینکه حالا یک ظرف کثیف کرده اون بیچاره.

بابت یک لقمه نونی که به کسی میدیم ازش انتظار نداشته باشیم بیاد دو ساعت ظرف بشوره.

دوست نداریم، دعوت نکنیم.

این باید توی فرهنگ ما جا بیفته.

خود من هم برادر دارم و علاوه بر عروس بودن، فامیل همسر هم محسوب میشم.

ما دلمون میخواد مهمونی بگیریم و برادرمون رو ببینیم و همه دور هم جمع باشیم.

عروسمون هم به احترام خواست ما میاد.

بعد بخواهیم وایسته ظرف هم بشوره؟

خوب خونه خودش که راحت تر بود.

بگذاریم به عروسمون خوش بگذره تا هر وقت دعوتش می کنیم دلش بخواد بیاد، نه که بگه باز میخوان دور هم باشن، مجبورم برم، مجبورم هم وایستم کلی ظرف بشورم.

متقابلا خونه اش هم رفتید، اگر دیدید صمیمی هست و محبت داره، محبت کنید و کمک کنید.

اگر هم محبت نداره، شما هم توی دست و پاش نرید.

سلام عزیزم.

خوشحالم اینجایی.

اتفاقات خوب حوصله هیچ کس رو سر نمیبره.

متوجه سوالت نشدم.

میخوای کمکت کنیم که بری کمک مادرشوهرت؟

سلام عزیزم.

بهترین خبری بود که تا حالا شنیدم.

میدونی مشکل شما چی هست؟

آنیموس درونت فعال نیست.

یک دوره مجازی داشتم برای فعال کردن آنیموس درون (یا همان قدرت مردانه درون زنان).

حیف که نمیشه اینجا برگزار بشه.

اما کلیتش رو بهت میگم.

ما زنان، یک شخصیت مردانه داریم درونمون، به اسم آنیموس.

همه صفات مردانه رو داره درون خودش.

اما اینقدر به ما گفتن زن که اینکارو نمیکنه، زن که اون کارو نمیکنه که کلا آنیموسمون رو سرکوب کردیم.

و موندیم تنها و یکه با یک شخصیت زنانه آسیب پذیر.

باید تعادل رو بین دو بعد حفظ کنیم.

بدون هر کدومش شخصیتمون ناقصه.

شما هم آنیموست فعال نیست و شدیدا تحت سلطه ای.

محکم بایست و قوی باش.

سلام عزیزم. من همیشه یک شعاری دارم.

همیشه میگم حرف نزن، عمل کن.

همین که متوجه شدی اون میخواد اذیتت کنه، یعنی داره این کار رو میکنه.

دیگه دنبال این نباشید که اونها تایید کنن این امر رو که خیالتون راحت بشه.

اونها نه تنها تایید نمی کنن، بلکه بلدن چیکار کنن تا بدتر بهشون مقروض بشید و مجبور بشید عذرخواهی هم بکنید.

بعد از متوجه شدن کارهای دیگران، راه مقابله رو پیدا کنید و عمل کنید.

مثلا بعد فهمیدن این جریان، در برخورد با اونها، عمدا برو تو گوشیت، یا یک فیلم بگذار و اون رو ببین، یا تلویزیون رو روشن کن و به حرفهای اونها بی اعتنا باش.

حتی حرفی هم زدن، بگو ببخشید متوجه نشدم، حواسم جای دیگه بود، یکبار دیگه تکرار می کنید؟

بعد اگر حرف مزخرفی بود این دفعه شما همون ادا و اطوار رو بیا.

باید اینقدر زرنگ باشی که حتی اگر گفتن شما دیگه صمیمی نیستی با ما، بگی شما اینجوری فکر میکنی؟

من اینجوری فکر نمی کنم.

بعضی ها دیدید تا بهشون میگیم صمیمی نباش، میرن به طرف میگن من دیگه نمیخوام باهات صمیمی باشم؟

لازم نیست بگیم. فقط عمل کنیم.

اونها با عملشون به ما میفهمونن همه چی رو، اگر مستقیم بگن که نمیشه.

پس شما هم مستقیم نگو و عمل کن.

یک نکته خیلی مهم اینه که منفعل یک جا ننشینیم و به دیگران نگاه کنیم تا مجلس رو دست بگیرن و به هر جا میخوان ببرن.

یک حرف علمی ای، یک نکته ای، بحث روزی چیزی داشته باشیم برای معاشرت.

زیاد هم ننشینیم.

زیاد هم دیگران رو نگاه نکنیم.

به امور خودمون هم مشغول باشیم.

دیدید بعضی ها میرن منزل اقوام همسر، بعد خانواده شون زنگ میزنن، اینها هم حرف نمیزنن و سریع قطع میکنن تا زشت نباشه؟

بعد با دهن باز میشینن به خانواده همسرشون نگاه میکنن، با یک لبخند همیشگی؟

خوب معلومه که متلک بارون میشن.

برید دنبال بچه تون، باهاش سرگرم بشید. میوه براش پوست بگیرید، حال پدر همسرتون رو بپرسید. از درس خواهرش بپرسید، از پا درد مادرش و چیزی که میدونید براش خوبه توضیح بدید.

بعد برید یک آبی به دستتون بزنید، اگه اهل نمازید، نمازتون رو بخونید.

توی اتاق بغلی یک تلفن کوتاه بزنید حال مادرتون رو بپرسید. کنار همسرتون بنشینید و بعد کم کم از همسرتون بخواهید که برید چون ساعت خواب بچه تون یا خودتون به هم میخوره.

همه چیز باید نظم و ترتیب داشته باشه.

اصلا آقایون دنبال بکش بکش هستن.

هر وقت سر طناب رو ول کنید، می بینید علاقه ای به کشیدن طنابی ندارن که کس دیگه ای نمی کشتش.

شما متعارفش کن.

شاید با راه رفتن با جمع بتونیم از تابلو شدن جلوگیری کنیم، اما مطمئنا به جای خوبی هم نمیرسیم باهاشون.

مادری که این کار رو بکنه برای دخترش و از عقب رفتن خواستگار دخترش نترسه، آینده بهتری رو برای اون دختر رقم زده و همه از اول حواسشون رو جمع میکنن در رفتار با اون دختر.

بعضی از ازدواج ها همون اول شکل نگیره، بهتره از اینه که تشکیل بشه و به صورت نافرمی رشد کنه و تبدیل به یک هیولا بشه.

صفحه ها رو بیخودی جلو نبریم عزیزم، اگر حرف مفید و خوبی داریم حتما بگیم.

حرفی که توش نکته و پند باشه و راهگشا باشه چه ایرادی داره.

برخی از دوستان مطالبی رو ذکر میکنن که اصلا در شان این تاپیک و در شان مطرح کردن در یک فضای عمومی نیست.

لطفا رعایت کنیم همه.

برای بعضی موارد باید پیش پزشک متخصص مربوط به همون مساله رفت و در یک چنین فضایی نباید مطرح بشه.

ببین عزیزم، حرف دیگران برات مهم نباشه.

فقط حرف همسرت.

میگه نمیخوام برنامه داشته باشی؟ بگو باشه.

کتاب بخون. تلویزینون ببین، ورزش کن.

مخالفت نکن تا از سرش بیفته.

بعدا کم میشه حساسیت هاش.

اما تا بکشی، اونم میکشه.

اصلا بشین درس بخون یا یک کاری برای رشد خودت بکن.