سلام عزیزم. گاهی ما فکر می کنیم برای کنترل روابط باید رفت و آمد نکرد.
این فکر از اینجا نشات میگیره که تا باشم، نمیتونم کاری برخلاف میل دیگران انجام بدم. پس باید نباشم.
اما حرف اصلی من اینه، میتونیم همه جا هم باشیم، اما حریم داشته باشیم.
ما باید روی خودمون کار کنیم که باشیم و کار درست رو انجام بدیم.
با حذف خودمون که مهارت های ارتباطی مون رشد نمیکنه.
اول که میرید یک برنامه بریزید.
اونها نمیریزن، شما بریز.
بگو درست کردن ناهار با من. کار دیگه ای هم نکن و در طول روز در خدمت دیگران نباش.
استراحتت رو بکن، دوش بگیر اگر سفرید. کتاب بخون، با خانواده ات صحبت کن. با همسرت قدم بزن، با بچه هات وقت بگذار.
وظیفه ات رو انجام بده، بیشتر از اون همه نگذار بارت کنن.
اگر چیزی هم گفتند جوابشون رو محترمانه بده.
میدونی چی میخوام بگم؟ میخوام بگم مثل تازه عروس های بی دست و پا نایستیم وسط جمع تا بهمون بگن اینکارو بکن، اون کارو نکن. یا آماج متلک هاشون بشیم یا مدام چشممون به اونها باشه و با دهن باز نگاهشون کنیم.
خودت وظیفه ات رو مشخص کن، از بودن در جمع هم لذت ببر.
از هیچکی هم نترس.