«شعر٧»

بی رخت چشم ندارم که جهانی بینم

به دو چشمت که ز چشمم مرا ای بینایی... 

ای جان 

مرسی از نگاه زیبای شما

قند توی دلم یهو آب شد

گفته بودم غم دل با تو بگویم چندی 

به زبان چند بگویم که دلم حاضر نیست...

ای صاحب کرامت 

شکرانه ی سلامت 

روزی تفقدی کن 

درویش بی نوا را ... 

بیا  اوردم جلو فقط زود دیگه نمیتونم نگه دارم

خـــــــــــــــب ممنون  

در عمق چشمان تَرَش اندوه جاری ا­ست

با خنده­ هایش در پی انکار درد است

می­ خندد اما توی قاموس غزل­ ها

معنای چشمِ تر، همان اقرار درد است

بانوی شاد قصه­ هایم غصه­ ها را

کز کرده در تنهائیش هی می ­شمارد

با آنکه می­ داند دلیل غصه­ اش را

او همچنان زن بودنش را دوست دارد

بین دوراهی در دلش ترس است و تردید

زن بودن و مادر شدن حسی عجیب است

حس می­ کند این دل شکستن­ های آرام

یعنی که از مادر شدن­ ها بی­ نصیب است

با اشک ­هایش جای مرهم روی این زخم

اندوه بر اندوه دیگر می ­گذارد

پشت حصار حسرت این آرزویش

بر روی زانوی غمش سر می­ گذارد

بانوی شاد قصه­ ها شب را رها کن

بگذار لبخند لبت معنا بگیرد

این پیله ­ی تنهائیت را پاره ­تر کن

تا زندگی در زنده بودن پا بگیرد

گاهی برای زندگی یک عشق کافی­ است

کافی­ است بر زن بودنت مغرور باشی

مادر شدن یک اتفاق بی ­نظیر است

اما نباید اینچنین مجبور باشی

تا آخر این قصه کلی راه باقی­ است

زین پس رها کن از وجودت خستگی را

زن بودن و مادر شدن زیباست اما

از فکر و ذهنت پاک کن وابستگی را

زن می­ تواند تا ابد یک زن بماند

مانا کند یک زندگی را عاشقانه

بی­ آنکه مادر باشد آری می­ تواند

جاری کند احساس پاک مادرانه

بانوی من، این قصه را زیباترش کن

من در تو می ­بینم که آری می­ توانی

یک اتفاق سبز در حال ظهور است

کافی ­است با زن بودنت جاری بمانی

غزلبانو#  

هنوز سه صفحه مونده بخونم لایک کنم 😩😩😩

عالیییی بارونی جان 👌👏👏👏👏

کی کتاب چاپ میکنی زود باش منتظریما😍😍😍😍🌹😘😁

مهم ترین درسی که از مادربزرگم آموختم این بود:

اگر می خواهی چیزی را نابود کنی، اگر می خواهی صدمه و آسیبی به چیزی برسانی، کافی است آن را محدود کنی، کافی است آن را محصور کنی. آن وقت می بینی که خود به خود خشک می شود، پژمرده می شود و می میرد...!

کاش افتخار آدما به این‌نباشه که

هیچکس حریف زبون من نمیشه ؛

کاش به این افتخار می کردن که هیچکس حریف شخصیت من نمیشه ...

شخصیت انسان ها را از روی کردارشان توصیف کنید تا هرگز فریب گفتارشان را نخورید ...

😍😍😍😍😍😍😍😍😍جونننن

🤣🤣

‏آه اگر عشق ریشه می‌کرد من آن را توی باغچه‌ام می‌کاشتم...!

بسیار عالی و قابل تامل 

تو را به ترانه‌ها بخشیدم

به صدای موسیقی

به سکوت شکوفه‌ها

که به میوه بدل می‌شوند

و از دستم می‌چینند

تو را به ترانه‌ها بخشیدم

با من نمان!

عمر هیچ درختی ابدی نیست

باید به جدایی از زندگی عادت کرد.