«شعر۶»

امشب دلم از آمدنت سرشار است
فانوس به دست کوچه دیدار است

آن گونه تو را در انتظارم که اگر
این چشم بخوابد ، آن یکی بیدار است

******

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

******

رسیدنم به تو یک اشتباه مطلق بود 

ز راهِ آمده اما چگونه برگردم 

غزلبانو#  

******

چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مذاق جان من ز او پر شکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

و گر کنم طلب نیم بوسه صد افسوس
ز حقه دهنش چون شکر فرو ریزد

من آن فریب که در نرگس تو می‌بینم
بس آب روی که با خاک ره برآمیزد

فراز و شیب بیابان عشق دام بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد

******

ببار ای باران، ببار که غم از دلم رفتنی نیست
اشک های روی گونه ام دیدنی نیست

ببار ای باران که این تنهایی تمام شدنی نیست
آن لحظه های زیبا تکرار شدنی نیست

ببار ای باران که شعر تلخ جدایی خواندنی نیست
غم تلخی که در سینه دارم فراموش شدنی نیست

 موج می داند ملالِ عاشقِ سرخورده را

طعمه ی توری فریبد ،ماهی آسوده را


 گر به دستت گوهری داری ندانی ارج او

عافیت را قدر فهمد، از مرض  آزرده را


هر که تا ناخورده زخم از رفیق نارفیق

کی بداند قدرِ  یار شیر پاکی خورده را


من پر از زخم ،  دلم درد آشناست

 مادر از کف داده داند ،دردِمادر مرده را



#نازبانو


یکی از افتخارات من آشنایی با تو بود سمیه جانم

ب جان پسرام جدی عرض میکنم💖💖💖💖

جانا تو را که گفت که احوال ما مپرس
بیگانه گرد و قصهٔ هیچ آشنا مپرس

ز آنجا که لطف شامل و خلق کریم توست
جرم نکرده عفو کن و ماجرا مپرس

******

سلام آجی چرامن وتگ نکردی

با اون شعرای نایابم🙃

این جمعه هم گذشت ،تو اما نیامدی

آقای من ! به قلب خسته ی پنهان خوش آمدی

در زیر و بم کهنه ی دنیای واژگون

در من شکست آیینه ی غم ،نیامدی

من بارها

بسته‌ام در خم گیسوی تو امید دراز
آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم

******

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود

******

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشینان
همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

روی تو مگر آینه لطف الهیست
حقا که چنین است و در این روی و ریا نیست

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب
بدین سان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو
که این یخ کرده را از بی کسی، ها می کنم هر شب

دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش
چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی
که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

❤❤❤❤❤

به تیری چاوت بو دلت بردم رقم له عیشق بوو بو فێرت کردم

من عاشق نه بوم داوات له کردم که عاشقت بوم له بیرت کردم

مژده ای مستان،سر خم باز شد

عشق با نام علی آغاز شد

ساقی این بزم شد حیّ قدیر

ساغر جان پر ز می شد در غدیر

در چنین روزی خدا لبخند زد

آسمان را