یک بنده خدایی بود یک حسرت بزرگ گذاشته بود رو دل پدر مریضم مادرم خیلی کلافه بود گفت الهی حسرت دیدن عزیزانش بمونه به دلش من سه ماه بود به خاطر کرونا نرفتم پیش پدرم تا فوت شد و حسرت دیدنش موند به دلم الان دوماه حواسم بیشتر به حرف زدنم هست مامانم تا چیزی میخواد بگه میگم یادته گفتی اینجوری ولی برگشت سمت من حواست بشه
واقعا آدم باید خیلی مراقب حرف زدنش باشه نفرین حتی به حقش هم گاهی برعکس جواب میده بزرگترین گناهها با زبون صورت میگیره ....
هرچی آرزوی خوبه مال شما