مرگ

اسی من چند شب پیشاا ی خوابی دیدم ک تعریفش خالی از لطف نیس

من خواب دیدم عزرائیل ب شکل ی انسان زیبا رو رو ب روم با ی لباس سفید ایستاده و ی دسته گل بهم میده شبیه دسته گل عروسیم از گلای مورد علاقم و من تو ی زندان گیر افتادم اما اونجایی ک اون ایستاده پر از نوره و زیباس... اما ی صدایی دره گوشم هی بهم یاد اوری میکرد ک من فانی ام و از بین دارم میرم و من از این میترسیدم... اما ی چیزی درونم بود ک ب سمت اون نور کشیده میشد اما انگار پاهام ب زمین بود و دل رفتن نداشتم.... زبونم قاصره از توصیف زیبایی اون لحظه... نمیدونم خواب بود چی بود ولی شوهرم میگه تو خواب داشتی خفه میشدی اما من درد حس نمیکردم محو نور بودم و از صدا ترسیده بودم

کجای قرآن اینو نوشته؟!

من فقط شنیدم حضرت علی هم میگفته شب قبر شب سختی هست.چرا که نسبت به مسئولیتی که داشتن این رو میگفتن.هرآدمی نسبت به شان و مسئولیت خودش در دنیا شب قبر عذاب میکشه.و حضرت علی میگفتن میترسم که نکنه ذره ایی مسئولیتم رو اونجوری که می بایست انجام‌ نداده باشم

ولی بستگی به اعمالش تو دنیا داره ک تو قبر اینده شو میبینه و دومیش هم میزان دلبستگیش به دنیا س که تو کتابا هم نوشتن

اون که پیامبر بوده چرا انقد براش سخت بوده؟؟؟ فکر کنم لحظه ی مرگ برا همه یکسان باشه

مرگ لحظه ایی با مرگ ابدی فرق داره..اون عذابها بعد از حساب است...

منظورم زمانی که روح از بدن خارج بشه شنیدم نمیدونم راسته یانه؟؟!!!