عاشقشم حتی بیشتر از پسرم دوسش دارم باهاش خوشبختم ارومم شادم نگاهش میکنم صداش میاد دلم غنج میره ولی خسته شدم 😭 ادم وابستگی نیستم عادت دارم به رها بودن خراب کردن پل پشت سر تحملم کمه . دارم ذره ذره اب میشم . نفساش که به شماره میوفته سینش که سنگینه صداش ک میگیره از بس حالم بد میشه و داغون میشم میخوام ول کنم برم یه جا که نبینمش نفهمم مریضه من واقعا زن زندگی مشترک و مشکلاتش نیستم