من بعد بچه دار شدنم بین خودم و همسرم خیلی فاصله افتاد ، همسرم همش باهام قهره ، همیشه بچم بین من و شوهرم میخوابه و همسرم تمایل نداره من کنارش بخوابم خانواده همسرم شدیدا دخالت میکنن ، شوهرم بعد سر کار باید بره اول خونه اونا بعد بیاد خونه خودمون بعدم که میاد خونه مادرش هر یه ساعت یه بار زنگ میزنه باهاش حرف میزنه ، ( ما جدا از مادرشوهرم زندگی میکنیم) زناشوییمون با شوهرم خیلی خیلی خیلی کم شده ، شوهرم باهام حرف نمیزنه ، بچم ۴ ماهشه ، همه وقتی بچه دار میشن اینقدر زندگیشون نابود میشه؟
همسرم قبل به دنیا اومدن بچم اصلا اینطور نبود ، خانواده همسرمم اینجوری نمیکردن
تا حدودی اینجوری میشه تا به ثابت برسین ولی دیگه زیادی شور نمیشه
تو بارداریت رابطه نداشتید اصلا؟چون اینجور افراد بیشتر به مشکل برمیخورن.
ما قبل بچه دار شدن خیلی زود به زود سر چیزای الکی بحث میکردیم قهر میکردیم ولی بعد از به دنیا اومدن بچه هام همه چیز عوض شد حتی خیلی ببخشید روابط زناشوییمونم خیلی بیشتر شده
وقت بیشتری برا هم بزاربن
بچه رو هم کنار خودت بخوابون نه وسط
الان همه میان میگن نه ما بهتر شدیم عاشق تر شدیم
حالا ببین 😁
من ۸ سال ازدواج کردم، و تا پارسال یه زندگی عاشقانه و عالی داشتیم ولی از وقتی دخترم به دنیا اومده خیلی روابطمان کمرنگ شده ،البته نه در حد شما، ولی هر دو همه حواسمون به بچه است، فکر و ذکر و خرید همه چیز اولویت بچه است، منم یکم احساس میکنم حساس شدم ، میخوام حتما مشاوره برم، مخصوصا که ما ۵ سال هم همدیگرو میخواستیم یه دفعه توجه همون به هم کم شده، شاید شوهرم بیشتر، همش خسته است
مثلا من یادمه خیلی بچه ام بی قراری میکرد ریتم زندگی بهم ریخته بود شب باید بیدار میموندیم به زندگی نمی شد مث قبل رسید روابط جنسی کمتر شده بود و کلا روابط کمتر شده بود چه جنسی چه عاطفی ....تا یکم ک بچه ام بزرگ شد ۶ماهه اینا بود ک شرایط بهتر شد
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
12 ساعت پیش
12 ساعت پیش
12 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز