بزار یک داستانی برات تعریف کنم ، مامان وقتی که مشخص شد سرطان داره فقط 33 سالش اینا رود اون موقع من 4 سالم بود برادر کوچیکم 1 سالش 2 تا برادرای بزرگ یکی 7 ساله یکی 9 ساله !!!
خلاصه عمه من وقتی فهمیده بود آآآآآآآآآآآی گریه زاری میکرده و غصه میخورده حالا این بچه ها رو کی بزرگ میکنه و ... (دکتر گفته بود 6 ماه نهایتا 2 سال اگه مامانم دوووم بیاره ) خلاصه هی ناراحتی میکرده !!!!
گذشت 2 سال گذشت 4 سال گذشت 6 سال گذشت عمه من توی سن 52 سالگی و سالم سالم سکته قلبی کرد و مرد ولی مامان من 11 -12 سال با اون مریضیش عمر کرد و همه ما رو هم از آب و گل در آورد !!!
خلاصه که بابا آدم نباید برای این زندگی غصه بخوره چون هیچ حساب کتابی نداره والا !!!