سلام دوستای عزیزم
ی مسئله ای ذهنمو درگیر کرده ازتون راهنمایی میخوام
شماجای من بودید چکارمیکردید؟
من ی پسر۳ساله دارم از اول ک بدنیااومد کلا مشکلات متعددی داشت ک ۷۰درصدش با رعایت خودمون و اطرافیان حل میشد
آخرین مشکلش لکنت بود ک سردیجاتودکترش مطلقا ممنوع کرد.حالا خانواده همسرم وقتی میریم خونشون دائم میگن باید دهن بچه بجمبه و همش چیزای سرد مثل کیوی و پرتقال و ...
ک برا بچم سمه و لکنتش شدید میشه😔😔.یا مثلا موقع نهارشه و دکترش گفته نباید ریزه خواری داشته باشه باز ی خوراکی میوه ای چیزی میارن و سریع ب بچم میگن بیابخور به به چقدم خوشمزه ست😐😐
دیگه تادوساعت بعدش غذانمیخوره یعنی ی روز من اونجاباشم وعده غذایی بچم از۵وعده ب ۲یا۳وعده میرسه بچم سیر نباشه شبا نمیخوابه و خوابشم بی نهایت سبکه.وقتی بهشون میگم بچم قلقش اینجوریه با تمسخر و تیکه و کنایه جواب میدن.میگن خونه بابات آزادتره بچه
چیزی ک باعث ناراحتیم میشه اینه ک خانواده شوهرم وقتی عادتهای بچموبهشون غیر مستقیم میگم ک مثلا این کارو کنید اون کارو نکنید ناراحت میشن.خب مگه دوستش ندارن پس چرا براشون تغذیه و مسائل تربیتیش اهمیت نداره؟؟
وقتی کاراشتباهی بچم انجام میده من پیش بقیه دعواش نمیکنم.سعی میکنم حواسشو پرت کنم بعد توهمین لحظات ک من دارم سعی میکنم ازانجام کاربد جلوگیری کنم یکیشون میگه ولش کن بچه رووووو.و همین کلمه رو بچم تکرارمیکنه
و وقتی اونجاییم پسرم اصلا سمتم نمیاد درصورتی ک خیلی بهم وابسته ست و توخونه باهم بازی میکنیم
