یه نموداری منتشر شده که پیک ابتلا به این بیماری ویروسی با این سرعت انتقال بالا رو تا بیست و پنج هزار نفر در جامعه ما نشون میده، شما بگو خدایی نکرده ابتلای صد هزار نفر، ولی چقدر همه خانواده ها رو نگران کرده و ترسانده، چقدر نگران خودمون و نزدیکانمون هستیم مخصوصا کسانی که آسیب پذیرترن...
من کاملا اتفاقی برنامه بدون توقف رو قبل از سریال ستایش دیدم، یادم هست حاج آقا قاسمیان توو برنامه میگفتن سه چهار میلیون زن و دختر بالای سی سال هست که اینها امکان داشتن ازدواج به شیوه معمول رو ندارن و غالبا سن ازدواجشان گذشته، کارشناسهای برنامه می گفتن سه چهار میلیون در برابر هشتاد میلیون چیزی نیست... یه کارشناس خانم دیگه می گفت به من چه که یه خانمی بالای سی سال توو این شرایط هست، زندگی من چرا بهم بریزه...
یه سری ها هم این روزا با خودشون میگن بیست و پنج هزار نفر یا شد هزار نفر در برابر هشتاد میلیون چیزی نیست، میگن بیمارای سابقه آسم می میرن، دیابتی ها و بیماران قلبی در معرض خطرن، ما که این مشکلات رو نداریم، پس بذار خوش بگذرونیم... میرن شمال ... میرن...
بله! یکسری از این به من چه های همیشگی که همیشهی خدا مرگ و سختی و ... رو برای خونه همسایه می بینن، تشریف بردن مسافرت با این پیش زمینه ذهنی که به ما چه خانواده دیگه ای درگیر چنین بیماری ویروسی با سرعت انتقال بالاست... ما که نمی گیریم.... ما که نداریم...
خوب که فکر کنی رفتار به شدت یک جانبه است، تا حد خیلی زیادی خودخواهانه است، تا حد زیادی برهم زننده نظم اجتماعی و ... هست .... ولی از خانه و از بچگی یاد نگرفتیم رعایت کردن و ملاحظه کردن نسبت به خیلی موارد در کل برقرار کننده نظم اجتماعی برای همهامون هست...
نه فقط در این دو مورد ما سالهاست در شرایط مشابه، از این به من چههای بلند نثار زندگی همدیگه در شرایط مختلف می کنیم...
