خیلی شبیهه...

بعدم اینکه شما چی میخوای و چی میلت می کشه، الزما با شرایط جامعه همخوانی نداره....

زمانی خواسته شما قابل قبول هست که سرچ گوگل نگه فقط ده هزار زن ... در تهران ... شصت درصد مشتریان مردان متاهل....

در هر دو حالت میل شخصی هست...

بخدا ما هم موندیم.... 

خیلی سال هست عیدها جایی نمیریم.... از بس جاده ها شلوغ، کثیف، خطرناک و... هست ... اینا که پیشواز رفتن....

همه امون اگه نسبت به هم احساس مسئولیت داشتیم توو خونه ها و محدوده شهرها و محل زندگی هامون می موندیم... حرف شما رو قبول دارم.

چرا به زور؟ چرا خودمون درک و فهم نسبت به شرایط و الزام به همکاری عمومی رو نداریم؟

ما یاد نگرفتیم بخدا از خونه هامون بهم رحم داشته باشیم 

از آغوش مادر سواستفاده از دیگران رو آموزش می بینیم، وقتی یه مادر به پسرش توصیه می کنه فقط با دختره دوست باش آرامش داشته باشی، یه وقت قول ازدواج ندی، مورد خوب برات زیاد هست... چه انتظاری از بقیه رفتارهامون داری؟

وقتی جاری، عروس، خواهر شوهر، خواهر، مادر شوهر، همسایه، دوست و ...کیف می کنن توو زندگی هم آتش بریزن چه انتظاری از ملاحظه الان داری؟

چرا توو جمله اتون شوهراشون بود ... این میل شخصی یا میل دسته ای از اشخاص هست، منتها این میل چندین و چند دهه هست باعث پیشگیری نشده هیچ، دامن زده به روابط پنهانی و سواستفاده و .... نهایتا هم بازتابش هم به زندگی زنان متاهل برگشته و هم مجردا...

 بی تفاوتیم نسبت به شرایط هم... هر کی به فکر خودشه... یه به جهنمه بقیه توو رفتار همه امون هست، نهادینه شده به شکل رقابت منفی

چند روز پیش یکی داشت برنامه می ریخت بره ارومیه، گفتم نرین، گفت به ما چه، میگن مریضها میگیرن، من و خانواده ام چه گناهی کردیم و....

حرف شما هم یعنی همین ....

شما صفحه من اومدی 

می توونی پاسخ ندی....

اصلا نه کتاب کوری ژوزه ساراماگو رو بخوون، جایزه نوبل ادبی رو برده.... ماها نسبت به شرایط همدیگه به همین چشم بستگی رفتار می‌کنیم.... ننوشتم درک یک طرفه، نوشتم درک متقابل، درک متقابل یعنی من اگه در خانواده ام دیابتی ندارم به احترام اونی که داره، ملاحظه کنم تا مانع انتشار بیشتر بشم، بی تفاوت نباشیم نسبت به شرایط زندگی همدیگه، نگیم به من چه، آب فقط توو دل خودم تکون نخوره...  شاید فردا یه اتفاق دیگه ای افتاد که خانواده من نوعی دربرابرش آسیب پذیرتر بود ....